ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٦ - مقصود

معنى حديث آمده كه «با پرداخت صدقات و دستگيرى از فقراء اموال شخص كم نخواهد شد».

امير المؤمنين (ع) فرموده خداوند نماز را واجب نموده تا از خود پسندى دور شوند و زكاة را واجب نموده تا وسيله روزى گردد و روزه را واجب نموده تا مقدار اخلاص مردم را بپروردگار امتحان كند و صله رحم را واجب نموده تا عدد افراد فاميل بسيار شده- بهم پيوسته و كمك نمايند-.

و از اينكه آيه شريفه در ابتداء بشكل خطاب و سپس بشكل خبر آمده در اصطلاح ادبيات عرب خود نوعى از فصاحت بشمار ميآيد.

(اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ‌): آن خداوند است كه شما را بوجود آورده و خلق كرده سپس با انواع نعمت‌هاى دنيا روزيتان ميدهد و بعد از آن ميميراند تا با رفتن از اين جهان بثوابهاى آخرت برساند و پس از آن هم در قيامت شما را زنده ميكند تا پاداش اعمالتان را بپردازد.

(هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذلِكُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ): آيا از شركاء شما (بت‌ها) آنها را كه عبادت كرده و خدا را كنار گذاشته‌ايد، كسى هست كه مثل خداوند جهان نعمتى را بشما بدهد تا صلاحيت پرستش پيدا كند.

(سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌): منزه و بالاتر است خداوند از آنچه را كه براى او شريك قائل ميشوند.