ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد)
(١)
سوره عنكبوت
٣ ص
(٢)
فضيلت اين سوره
٣ ص
(٣)
تفسير و توضيح
٣ ص
(٤)
سوره العنكبوت
٤ ص
(٥)
ترجمه
٤ ص
(٦)
قرائت
٥ ص
(٧)
دليل
٥ ص
(٨)
اعراب
٥ ص
(٩)
شأن نزول
٧ ص
(١٠)
مقصود
٨ ص
(١١)
سوره العنكبوت
١١ ص
(١٢)
ترجمه
١١ ص
(١٣)
اعراب
١٢ ص
(١٤)
شأن نزول
١٢ ص
(١٥)
مقصود
١٤ ص
(١٦)
سوره العنكبوت
١٩ ص
(١٧)
ترجمه
١٩ ص
(١٨)
شرح لغات
٢٠ ص
(١٩)
اعراب
٢٢ ص
(٢٠)
مقصود
٢٢ ص
(٢١)
نظم آيات
٢٦ ص
(٢٢)
سوره العنكبوت
٢٧ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٨ ص
(٢٤)
قرائت
٢٨ ص
(٢٥)
دليل
٢٨ ص
(٢٦)
اعراب
٢٩ ص
(٢٧)
مقصود
٢٩ ص
(٢٨)
سوره العنكبوت
٣٣ ص
(٢٩)
ترجمه
٣٤ ص
(٣٠)
قرائت
٣٤ ص
(٣١)
دليل
٣٤ ص
(٣٢)
مقصود
٣٧ ص
(٣٣)
سوره العنكبوت
٤١ ص
(٣٤)
ترجمه
٤٢ ص
(٣٥)
قرائت
٤٢ ص
(٣٦)
لغت
٤٢ ص
(٣٧)
مقصود
٤٣ ص
(٣٨)
سوره العنكبوت
٤٨ ص
(٣٩)
ترجمه
٤٨ ص
(٤٠)
قرائت
٤٩ ص
(٤١)
دليل
٤٩ ص
(٤٢)
مقصود
٤٩ ص
(٤٣)
سوره العنكبوت
٥٣ ص
(٤٤)
ترجمه
٥٤ ص
(٤٥)
لغت
٥٤ ص
(٤٦)
اعراب
٥٥ ص
(٤٧)
مقصود
٥٥ ص
(٤٨)
سوره العنكبوت
٥٩ ص
(٤٩)
ترجمه
٥٩ ص
(٥٠)
قرائت
٦٠ ص
(٥١)
دليل و اعراب
٦٠ ص
(٥٢)
شرح لغات
٦٠ ص
(٥٣)
مقصود
٦١ ص
(٥٤)
سوره العنكبوت
٦٨ ص
(٥٥)
ترجمه
٦٩ ص
(٥٦)
قرائت
٦٩ ص
(٥٧)
دليل
٦٩ ص
(٥٨)
شرح لغات
٧٠ ص
(٥٩)
اعراب
٧٠ ص
(٦٠)
مقصود
٧٠ ص
(٦١)
سوره العنكبوت
٧٥ ص
(٦٢)
ترجمه
٧٥ ص
(٦٣)
قرائت
٧٦ ص
(٦٤)
دليل
٧٦ ص
(٦٥)
اعراب
٧٦ ص
(٦٦)
مقصود
٧٧ ص
(٦٧)
سوره العنكبوت
٨٠ ص
(٦٨)
ترجمه
٨٠ ص
(٦٩)
قرائت
٨١ ص
(٧٠)
دليل
٨١ ص
(٧١)
اعراب
٨٢ ص
(٧٢)
شأن نزول
٨٢ ص
(٧٣)
مقصود
٨٣ ص
(٧٤)
سوره العنكبوت
٨٦ ص
(٧٥)
ترجمه
٨٧ ص
(٧٦)
قرائت
٨٨ ص
(٧٧)
دليل
٨٨ ص
(٧٨)
شرح لغات
٨٨ ص
(٧٩)
اعراب
٨٩ ص
(٨٠)
مقصود
٨٩ ص
(٨١)
سوره روم
٩٣ ص
(٨٢)
فضيلت اين سوره
٩٣ ص
(٨٣)
تفسير و توضيح
٩٣ ص
(٨٤)
سوره الروم
٩٤ ص
(٨٥)
ترجمه
٩٤ ص
(٨٦)
شرح لغات
٩٥ ص
(٨٧)
اعراب
٩٥ ص
(٨٨)
مقصود
٩٥ ص
(٨٩)
سوره الروم
١٠٠ ص
(٩٠)
ترجمه
١٠٠ ص
(٩١)
قرائت
١٠١ ص
(٩٢)
دليل
١٠١ ص
(٩٣)
مقصود
١٠٢ ص
(٩٤)
سوره الروم
١٠٥ ص
(٩٥)
ترجمه
١٠٦ ص
(٩٦)
قرائت
١٠٦ ص
(٩٧)
دليل
١٠٦ ص
(٩٨)
شرح لغات
١٠٧ ص
(٩٩)
اعراب
١٠٨ ص
(١٠٠)
مقصود
١٠٨ ص
(١٠١)
سوره الروم
١١٤ ص
(١٠٢)
ترجمه
١١٤ ص
(١٠٣)
قرائت
١١٥ ص
(١٠٤)
دليل
١١٥ ص
(١٠٥)
اعراب
١١٥ ص
(١٠٦)
مقصود
١١٦ ص
(١٠٧)
سوره الروم
١٢٠ ص
(١٠٨)
ترجمه
١٢١ ص
(١٠٩)
اعراب
١٢١ ص
(١١٠)
مقصود
١٢٢ ص
(١١١)
سوره الروم
١٢٧ ص
(١١٢)
ترجمه
١٢٧ ص
(١١٣)
قرائت
١٢٨ ص
(١١٤)
شرح لغات
١٢٨ ص
(١١٥)
مقصود
١٢٨ ص
(١١٦)
سوره الروم
١٣١ ص
(١١٧)
ترجمه
١٣٢ ص
(١١٨)
قرائت
١٣٢ ص
(١١٩)
دليل
١٣٢ ص
(١٢٠)
مقصود
١٣٣ ص
(١٢١)
سوره الروم
١٣٧ ص
(١٢٢)
ترجمه
١٣٧ ص
(١٢٣)
شرح لغات
١٣٨ ص
(١٢٤)
مقصود
١٣٨ ص
(١٢٥)
سوره الروم
١٤٢ ص
(١٢٦)
ترجمه
١٤٣ ص
(١٢٧)
قرائت
١٤٣ ص
(١٢٨)
دليل
١٤٣ ص
(١٢٩)
اعراب
١٤٤ ص
(١٣٠)
مقصود
١٤٥ ص
(١٣١)
سوره الروم
١٤٨ ص
(١٣٢)
ترجمه
١٤٨ ص
(١٣٣)
قرائت
١٤٩ ص
(١٣٤)
اعراب
١٤٩ ص
(١٣٥)
مقصود
١٤٩ ص
(١٣٦)
سوره الروم
١٥٣ ص
(١٣٧)
ترجمه
١٥٣ ص
(١٣٨)
قرائت
١٥٤ ص
(١٣٩)
دليل
١٥٤ ص
(١٤٠)
مقصود
١٥٤ ص
(١٤١)
سوره لقمان
١٥٧ ص
(١٤٢)
فضيلت اين سوره
١٥٧ ص
(١٤٣)
تفسير و توضيح
١٥٧ ص
(١٤٤)
سوره لقمان
١٥٨ ص
(١٤٥)
ترجمه
١٥٩ ص
(١٤٦)
قرائت
١٥٩ ص
(١٤٧)
دليل
١٦٠ ص
(١٤٨)
اعراب
١٦٠ ص
(١٤٩)
شأن نزول
١٦١ ص
(١٥٠)
مقصود
١٦١ ص
(١٥١)
سوره لقمان
١٦٦ ص
(١٥٢)
ترجمه
١٦٧ ص
(١٥٣)
قرائت
١٦٧ ص
(١٥٤)
دليل
١٦٨ ص
(١٥٥)
اعراب
١٦٨ ص
(١٥٦)
مقصود
١٦٩ ص
(١٥٧)
پارهاى از حكمتهاى لقمان
١٧٤ ص
(١٥٨)
سوره لقمان
١٧٩ ص
(١٥٩)
ترجمه
١٨٠ ص
(١٦٠)
قرائت
١٨٠ ص
(١٦١)
دليل
١٨٠ ص
(١٦٢)
مقصود
١٨٢ ص
(١٦٣)
سوره لقمان
١٨٧ ص
(١٦٤)
ترجمه
١٨٧ ص
(١٦٥)
مقصود
١٨٨ ص
(١٦٦)
سوره لقمان
١٩١ ص
(١٦٧)
ترجمه
١٩١ ص
(١٦٨)
قرائت
١٩٢ ص
(١٦٩)
دليل
١٩٢ ص
(١٧٠)
مقصود
١٩٤ ص
(١٧١)
سوره لقمان
١٩٦ ص
(١٧٢)
ترجمه
١٩٧ ص
(١٧٣)
قرائت
١٩٧ ص
(١٧٤)
دليل
١٩٧ ص
(١٧٥)
شرح لغات
١٩٧ ص
(١٧٦)
اعراب
١٩٨ ص
(١٧٧)
مقصود
١٩٨ ص
(١٧٨)
سوره سجده
٢٠٣ ص
(١٧٩)
فضيلت اين سوره
٢٠٣ ص
(١٨٠)
تفسير و توضيح
٢٠٣ ص
(١٨١)
سوره السجده
٢٠٤ ص
(١٨٢)
ترجمه
٢٠٤ ص
(١٨٣)
اعراب
٢٠٥ ص
(١٨٤)
مقصود
٢٠٥ ص
(١٨٥)
سوره السجده
٢٠٩ ص
(١٨٦)
ترجمه
٢٠٩ ص
(١٨٧)
قرائت
٢١٠ ص
(١٨٨)
دليل
٢١٠ ص
(١٨٩)
مقصود
٢١١ ص
(١٩٠)
سوره السجده
٢١٤ ص
(١٩١)
ترجمه
٢١٥ ص
(١٩٢)
شرح لغات
٢١٥ ص
(١٩٣)
اعراب
٢١٦ ص
(١٩٤)
مقصود
٢١٦ ص
(١٩٥)
سوره السجده
٢٢١ ص
(١٩٦)
ترجمه
٢٢١ ص
(١٩٧)
قرائت
٢٢٢ ص
(١٩٨)
دليل
٢٢٢ ص
(١٩٩)
شرح لغات
٢٢٣ ص
(٢٠٠)
اعراب
٢٢٣ ص
(٢٠١)
مقصود
٢٢٤ ص
(٢٠٢)
سوره السجده
٢٢٩ ص
(٢٠٣)
ترجمه
٢٢٩ ص
(٢٠٤)
قرائت
٢٣٠ ص
(٢٠٥)
دليل
٢٣٠ ص
(٢٠٦)
مقصود
٢٣٠ ص
(٢٠٧)
نظم آيات
٢٣٣ ص
(٢٠٨)
سوره السجده
٢٣٤ ص
(٢٠٩)
ترجمه
٢٣٤ ص
(٢١٠)
قرائت
٢٣٥ ص
(٢١١)
دليل
٢٣٥ ص
(٢١٢)
شرح لغات
٢٣٥ ص
(٢١٣)
اعراب
٢٣٦ ص
(٢١٤)
مقصود
٢٣٦ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص

ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٣ - مقصود

هجرت كنيد نه آنكه خود را شبيه به هجرت كنندگان قرار دهيد يعنى هجرت خود را خالص (و تنها) براى خدا قرار دهيد.

ناديكم: النادى و الندى بمعنى مجلسى است كه مردم در او جمع ميشوند و تنادى القوم يعنى مردم در مجلس جمع شده‌اند و «دار الندوه» عبارت از همان خانه «قصى بن كلاب» بود كه مردم در او اجتماع مينمودند تا در امور مشاوره نمايند چون آن خانه را مبارك ميدانستند، و ريشه اين لغت از «نداء» گرفته شده چون مردم يكديگر را صدا ميزدند.

مقصود:

پس از پايان آيات گذشته خداوند چنين عطف كرده و فرمود:

(فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ): پس ايمان باو آورد لوط يعنى لوط ابراهيم را تصديق كرد (و گفته‌هاى او را پذيرفت) ابن عباس و ابن زيد و مشهور دانشمندان تفسير ميگويند لوط پسر خواهر ابراهيم بود و ابراهيم دايى او محسوب ميشد و اولين فردى بود كه تصديق (رسالت و گفته‌هاى) ابراهيم نمود، سپس ابراهيم باو گفت:

(وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلى‌ رَبِّي‌): من بسوى پروردگارم مهاجرت ميكنم و بفرمان خداوندم از بين ملت ظالم بمنظور هجرت بيرون ميروم زيرا اعمال آنان پليد است، از «جبائى» نقل شده كه بعضى گفته‌اند كه «لوط» گفت من بسوى پروردگارم مهاجرت ميكنم «قتاده» ميگويد پس ابراهيم با لوط و زنش بنام «ساره» كه دختر عمويش بود از قريه «كوثى» كه يكى از دهات اطراف كوفه بود بيرون آمدند و بطرف مملكت «شام» هجرت كردند.

و نظير اين هجرت، هجرتى است كه براى مسلمانان اتفاق افتاد و آنان بسبب آزارهاى بت‌پرستان، ديار خود را ترك گفته ابتداء به «حبشه» و سپس به «مدينه» هجرت نمودند[١].


[١]- هجرتى كه براى پيامبر و مسلمانان اتفاق افتاد بسيار عجيب و آموزنده است، آيا چگونه ميشود مردمى مانند عرب جاهليت با آن همه محروميت‌ها از نورى چون( پيامبر) و برنامه‌ى( آسمانى او استفاده نكرده و بلكه او و يارانش را در شكنجه و عذاب قرار دهند؟.

در باره هجرت، سخن بسيار است و نكته‌هاى آموزنده‌اى دارد كه اكنون جاى ذكر آن نيست، اما آنچه لازم است بايد يادآور شوم كه مسلمين دو هجرت داشتند.

١- هجرت بسوى( حبشه).

٢- هجرت بسوى( مدينه) هجرت اول عده‌اى از مسلمين بر اثر شكنجه و آزارهاى مشركين بستوه آمده و از حضور پيامبر اجازه خواستند تا به مملكت( حبشه) هجرت كنند تا دور از شكنجه‌هاى بت‌پرستان قدرى آسوده باشند، پيامبر بآنان اجازه داد و آنان بسوى حبشه حركت نمودند.

هجرت دوم حركت پيامبر٦ را بسوى مدينه در سال ١٣ بعد از بعثت هجرت بمدينه گويند و اين هجرتى است كه موجب عظمت اسلام شده و مسلمانان در مدينه رفته رفته كنار حضرتش گرد آمده و اسلام قوت گرفت و جهانى شد. و باز همين هجرت مبدأ تاريخ شمسى و قمرى در اسلام گشته و در بين ملت‌هاى مسلمان مشهور گرديد.