پس تو اگر با ابا عمير ملاقات كنى و حيله‌هايى جنگى كه او دارد بياموزى آن وقت است كه دست‌هاى خود را پر از حيله و بلكه زشتترين مكرها مى‌بينى (و اين كنايه از زيادى مكر و حيله است).

لا يجزى: بمعنى بينياز نمودن و كفايت كردن است و بهمين معنى «اجزئ» بهمزه كه لغت ديگرى است استعمال شده.

اعراب:

(فَلَمَّا نَجَّاهُمْ‌): عامل «لما» در معنا مقتصد است و در تقدير «اقتصدوا و اخشوا يوما» بوده و يوماً مفعول به خواهد بود.

(لا يَجْزِي‌): در محل نصب است و صفت يوما باشد و تقديرش «لا يجزى فيه والد عن ولده و لا يكون مولود هو جاز عن والده شيئا» يعنى بى‌نياز نكند در آن روز هيچ پدرى از فرزندش و هيچ فرزندى از پدرش چيزى را، كه «شيئا» منصوب و مفعول «جاز» خواهد بود و اما مفعول يجزى محذوف است و ممكن است كه «شيئا» قائم مقام مفعول هر دو فعل باشد.

مقصود:

سپس خداوند گفته‌هاى قبل را كه راجع به توحيد خود فرموده بود چنين تأكيد ميفرمايد:

(أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ‌): آيا نديدى و نميدانى اى انسان كه كشتيهاى دريا در امواج بيكران اقيانوسها بنعمت و الطاف پروردگار حركت ميكند- و اگر اراده او نباشد در آن امواج پر خطر نابود ميگردد-.

(لِيُرِيَكُمْ مِنْ آياتِهِ‌): تا بنمايد شما را از نشانه‌هاى توحيد و اثبات وجود خود، زيرا با فرستادن بادها كشتى را در آن مسير كه مقصودش باشد بحركت در آورده بساحل ميرساند.

(إِنَّ فِي ذلِكَ‌): البته در اين كار كه كشتى تنها باراده خدا بوده و در مسافرت دريا با اراده خدا بسلامت بمقصود ميرسد.