در آسمانها و زمين است و آنان كه به باطل گرويده و بخداوند كافر شدند، ايشان زيانكارانند. با شتاب، از تو خواهان عذاب‌اند و اگر نبود وقتى نامبرده (معين براى آن) همانا عذاب آمده بود بسويشان و البته (عذاب) ناگهان ميآيدشان در حالى كه ايشان نميدانند. با شتاب از تو خواهان عذاب‌اند و البته دوزخ فرا گيرنده كافران است. آن روزى كه فرا گيرد آنان را عذاب (آتش) از بالاى سر و زير پاهايشان و گويد بچشيد (جزاء) آنچه را كه عمل ميكرديد.

قرائت:

و يقول: «نافع» و «اهل كوفه» آن را با «ياء» و ديگران با نون- نقول- خوانده‌اند.

دليل:

«ابو على» گويد «و يقول»- با (ياء) يعنى سرپرست جهنم گويد- بچشيد عذاب را- نظير آيه شريفه‌(وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ)- يعنى بهنگام مرگ كفار، ملائكه دستهاى خود را باز كنند (و گويند) جانهايتان را بيرون كنيد تا عذاب خوارى بشما داده شود- كه در تقدير «و يقولوا لهم اخرجوا انفسكم» ميباشد. و اما كسى كه آن را با «نون»- نقول- خوانده دليلش آنست كه چون عذاب از ناحيه خدا آمده شايسته است كه بخدا نسبت داده شود.

اما چرا «ذوقوا»- بچشيد- گفته شده؟ براى آنكه ديگر در آن زمان بآنان رسيده و اتصالا ميرسد مانند چيزى كه انسان مى‌نوشد يا مى‌چشد و در مثل آمده گويند: حالا بگير آنچه كردى، پس بنوش و بچش.

اعراب:

يتلى: در محل نصب است و حال براى «الكتاب» باشد و در تقدير «متلوا- عليهم» ميباشد.

(يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ‌): ممكن است صفت براى «شهيدا» و يا حال باشد و ممكن‌