و از براى او است آنكه در آسمانها و زمين بوده همگان براى او مطيع‌اند. و او كسى است كه آغاز آفرينش كرده سپس باز ميگرداندش و آن (باز گردانيدن) برايش آسانتر است و براى او مثل برترى در آسمانها و زمين بوده (يعنى خداوند موصوف بصفات برجسته در آسمانها و زمين بوده) و او غالب و درست كردار است. مثلى زده براى شما از خودتان (و آن اينكه) آيا براى شما از آنچه مالك شده دستهايتان (از غلامان و كنيزان) شريكهايى هستند در آنچه روزيتان داديم پس شما (و ايشان) در آن برابريد از آنها (در اين شركت) مى‌ترسيد مانند ترسيدن از خويشتن اينگونه تفصيل ميدهيم آيت‌ها را براى گروهى كه بخرد يابند. بلكه آنان كه ستم نمودند پيروى هوسهاى خويش نموده بى آنكه بدانند پس چه كسى راهنمايى كند كسى را كه خدا گمراه ساخت (زيرا او خود نخواست تا از هدايت خدا بهره گيرد) و نخواهد بود براى ايشان ياورانى. پس استوار گردان عزم خود را براى دين، ثابت باش، آفرينش خداست كه سرشت مردم را بر آن نهاده، نباشد دگرگونى براى آفرينش خدا، اينست دين استوار و ليكن بيشترين مردم نميدانند.

اعراب:

(هَلْ لَكُمْ مِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ شُرَكاءَ): «لكم» جار و مجرور در محل رفع و خبر براى مبتدا «من شركاء» ميباشد و «من» زايده بوده و(مِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ) متعلق بچيزى است كه (لكم) باو تعلق گرفته و ممكن است متعلق به محذوف بوده و بنا بر حاليت منصوب باشد و عامل در حال همان متعلق لام است.

(فَأَنْتُمْ فِيهِ سَواءٌ): جمله در محل نصب و جواب از جمله‌(هَلْ لَكُمْ مِنْ ما مَلَكَتْ) بوده و در تقدير «فتستووا» خواهد بود.

تخافونهم: يعنى ميترسيد كه آنان- كنيزان و غلامان با شما برابر شوند مانند آنكه ميترسيد بعضى از شما با بعض ديگر- در مال- برابر شويد.

حنيفا: منصوب و حال است.