و در روايت ديگرى از «سلمان و ابن زيد و قتاده» نقل شده كه مقصود اين است: از بزرگترين و بهترين اعمال بنده ياد خدا و توجه باو است و همين روايت از «ابى- درداء» هم نقل شده است و بنا بر اين تأويل اين جمله چنين نتيجه ميدهد كه مهمترين چيزى كه انسان را از فحشاء و گناهان باز ميدارد، ياد پروردگار و هميشه بياد دستورات او از امر و نهى و ثوابها و عقابها بودن است و اين بهترين لطف و چيزيست كه انسان را هميشه بياد خداوند واداشته و از گناهان دور مينمايد. «ابى- مالك» ميگويد مقصود اينست كه، در نماز قلب را متوجه خدا ساختن، اهميتش بيشتر از صورت نماز است.

«فراء» ميگويد مراد چنين است كه تسبيح و تقديس و تهليل پروردگار- و خلاصه بياد او بودن- سزاوارتر از هر چيزى است كه انسان را از فحشاء و گناهان دور بدارد يعنى اگر حقيقة بياد خدا باشند تنها او از گناهان باز ميدارد.

از «ثابت بنانى» روايت شده كه گفت مردى چهار بنده آزاد كرد، و شخص ديگرى- چون قصه را شنيد- گفت «سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر» و سپس وارد مسجد شد و بنزد حبيب بن اوفى سلمى و اصحابش رفت و از ايشان پرسيد در اين باره چگونه قضاوت ميكنيد كه شخصى چهار بنده آزاد كرده، و من بياد خدا هستم و ميگويم «سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر» كداميك از اين دو برتر است؟ پس از اندكى تأمل گفتند چيزى را افضل و بهتر از ياد خدا نمى‌دانيم. «معاذ بن جبل» گويد بهترين عمل‌اى كه انسان را از عذاب خداوند دور ميسازد، بياد خدا بودن- كه از گناهان باز ميدارد- ميباشد. مردى- از معاذ- سؤال كرد حتى از جهاد؟ پاسخ داد بلى حتى از جهاد زيرا خداوند فرمود «ياد خدا بالاتر و بهتر از همه چيز است».

و نيز گويد از رسول خدا ٦ سؤال كردم كدام عمل نزد خدا بيشتر محبوب بوده و ارزش بيشترى دارد؟ حضرت پاسخ فرمود اينكه تا هنگام مرگ هم، زبانت بياد خدا مشغول باشد سپس حضرت فرمود اى معاذ، پيش روندگان آنانى هستند.

كه شب را تا بهنگام صبح بذكر خدا مشغولند و هر كس بخواهد كه در باغ‌هاى‌