منظور از سپرده بانكى، سپرده نقدى است كه نزد بانك ها وديعه مى‌گذارند و بانك ها نيز متعهد مى‌شوند كه هنگام درخواست مشترى يا بر اساس شروط معيّنى معادل آن را برگردانند. (١)

شهيد صدر وديعه را چنين تعريف مى‌كند:

صورت هاى مختلف سپرده درمفهوم بانك ربوى، پولى است كه به يكى از گونه هاى سپرده گذارى نزد بانك به وديعه گذاشته مى‌شود و به اين ترتيب سپرده ديدارى (٢) يا سپرده مدت دار شكل مى‌گيرد. اثر مترتّب، اين است كه بانك ملتزم مى‌شود تا براساس توافق ميان بانك و مشترى، هنگام مطالبه مشترى يا بعد از مدت معين، وجه معين از پول رايج را به مشترى يا به كسى كه معرفى

(١) عمليات بانك ها از نظر قانونى، على جمال الدين عوض، ص١٧.
(٢) به حساب هاى جارى و مانند آن گفته مى‌شود.