اين واژه گاه بر حرام اطلاق مى‌شود. اما روايات آتى گواه آن است كه مقصود از حرمت دراين روايت معناى نخست [ احترام] است؛ زيرا حرمت دراين روايات به ميّت اضافه شده و پيداست كه مقصود از آن احترام است. بنابراين چنين ادعايى مردود است كه ضمير در عبارت «لانّ حرمته» به سرميّت بازمى گردد و معناى روايت اين است كه بريدن سر همان گونه كه پيش از مرگ حرام بوده، پس از مرگ نيز حرام است و از اين روايت استفاده نمى‌شود كه احترام ميّت بسان احترام او در حال حيات [ لازم] است.

٢. در روايت علاءبن سيّابه آمده است:

از امام صادق(ع) سؤال شد: مردى درچاهى كه از زمين بيرون زده (درنسخه ديگر«محرج» آمده كه به معناى چاه تنگ است) افتاده و مرده است و بيرون كشيدن او از چاه ممكن نيست. آيا مى‌توان از آن چاه وضو گرفت؟

امام(ع) فرمود: وضو ساختن از آن چاه روا نيست. بايد آن چاه را رها و قبرش كنند؛ ولى اگر بيرون كشيدن او ممكن باشد، بيرون آورند و غسل دهند و دفن كنند. (١٥) پيامبر اسلام(ص) فرمود: حرمت [ مرد] مسلمان پس از

(١٣) وسائل الشيعه، ج١٩، ص٢٤٨، باب٢٤ از ابواب ديات اعضا، ح٤.
(١٤) مصباح المنير، ج١، ص١٦١.
(١٥) «محرج» از نظر لفظ و معنا نظير«مضيق» به كسرياء است.