بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٨ - ٢ روايات

پاسخ فرمود: خوبان را به اين دليل عقاب مي‏کنم که با اهل معصيت مماشات مي‌کنند؛ يعني براي اينکه اصطکاکي ميان افراد جامعه ايجاد نشود و هميشه روابطشان با هم خوب باشد، در امور يکديگر دخالت نمي‌کنند. پس آن خوبان هم بايد مجازات شوند؛ چون با اهل معصيت با نرمي و سازش رفتار کردند؛ امر به معروف و نهي از منکر را کنار نهادند؛ و در آنجا که خداوند غضب‌فرمود، آنان غضبناک نشدند. پس، گاه امکان دارد که به سبب غضب نکردن، کسي مستوجب عذاب گردد؛

ب) رواياتي در مذمت ترک امر به معروف و نهي از منکر وارد شده است که هريک از آنها مي‌تواند تکان‌دهنده باشد. بر اساس برخي از روايات، اگر اين فريضه ترک گردد، بلايي بر افراد نازل خواهد شد که ديگر اگر خوبان هم دعا ‏کنند، دعايشان مستجاب نمي‌شود. برای نمونه، در روايتي نقل گرديده است: لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهُنَّ عَنِ الْمُنْکرِ أَوْ لَيُسْتَعْمَلَنَّ عَلَيْکمْ شِرَارُکمْ فَيَدْعُو خِيَارُکمْ فَلَا يُسْتَجَابُ لَهُمْ؛ «يا امر به معروف و نهي از منکرکنید، يا بدان شما بر شما چيره مي‌گردند و خوبان شما دعا مي‌کنند، اما مستجاب نمي‌گردد».[١] گفتنی است درباره هيچ تکليفي، اين‌گونه تهديدات به چشم نمي‌خورد و اين نشانه اهميت فوق‌العاده اين فريضه الهي است؛

ج) ماجراي اصحاب سَبت نمونه سرانجام ترک امر به معروف و نهي از منکر است که روايات فراواني را نيز به خود اختصاص داده است.[٢]