بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٦ - ٢ روايات

عنوان را نداشتند. آنان تنها به اين کار تظاهر مي‏کردند. امروزه، «روحاني ‏نما» معادل مناسبي براي اصطلاح قرّاء مي‏تواند باشد. همچنين اين افراد تظاهر به عبادت مي‏کنند: «يتنسّکون»؛ اين واژه از ماده «نُسک» است و ناسک کسي است که عبادت مي‏کند. تنسُّک يعني تظاهر به عبادت کردن. کساني که چندان اهل عبادت نيستند، اما در حضور مردم به‌گونه‌اي رفتار مي‏کنند که مردم مي‏پندارند آنان اهل عبادت‏اند.

از ديگر صفات اين افراد، تازه‏کاري و سطحي‏نگري است: حُدَثاء وسُفَهاء. همچنين اين افراد که مردم از آنها تبعيت مي‏کنند، خود را به امر به معروف و نهي از منکر مکلف نمي‏دانند و از وجوب امر به معروف و نهي از منکر در ميان مردم سخني به ميان نمي‏آورند، مگر جايي که براي آنان ضرري نداشته باشد. آنان اين‏گونه به مردم القا مي‏کنند که امر به معروف و نهي از منکر فقط هنگامي واجب است که عمل به آن براي انسان مشکلي ايجاد نکند. ويژگي ديگر چنين کساني اين است که يَطْلُبُونَ لأِنْفُسِهِم الرُّخَصَ وَالمَعاذِيرَ؛ اين متظاهران به تقوا، پيوسته در پی بهانه‌اند که از زير بار تکليف شانه خالي کنند؛ زيرا امر به معروف و نهي از منکر، خواه ناخواه، مشکلات و تبعاتي در پي دارد و کساني که نهي از منکر مي‏شوند، از گِرد شخص نهي‏کننده پراکنده شده، رفتار دوستانه‌اي با او در پيش نخواهند گرفت. درواقع، چنين کساني به بهانه ضرر به مال و جان، فرايض خود را ترک مي­کنند؛ و يک روز امر به معروف و نهي از منکر را، با اينکه کامل‏ترين و شريف‏ترينِ فريضه‏ها به‌شمار مي­رود، به کناري مي‌زنند و روزي ديگر نيز نماز و ساير واجبات شرعي خود را به بهانه حفظ مال و