جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٢ - ٣ جلوگيرى از سلطه مطلق باطل
آرى، صاعقه، صيحه، باد، باران، سيل و طوفان، همگى سپاهيان خداوند و در اختيار و به فرمان او هستند و چون بخواهد قومى را به هلاكت برساند آنها را گسيل مىدارد؛ اما علاوه بر آنها بخشى از سپاهيان الهى نيز نيروهاى انسانى هستند كه گاهى ابزار خداوند براى عذاب انسانهاى فاسد و مفسد قرار مىگيرند. خداوند متعال نظام زندگى اجتماعى بشر را چنان ترتيب داده كه اگر قومى استحقاق عذاب استيصال پيدا كردند، گاهى از طريق برافروختن جنگ بر عليه آنان، و به دست گروهى از مؤمنان و بندگان صالح و شايسته خود، هلاك و نابودشان مىگرداند. اين مطلب را مىتوان از برخى آيات قرآن، از جمله اين آيه شريفه، استفاده كرد:
قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْم مُؤْمِنِينَ. وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ وَ يَتُوبُ اللّهُ عَلى مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ؛١ با مشركان و كافران بجنگيد كه خدا (مىخواهد) با دستان شما عذابشان كند و خوارشان سازد و شما را بر آنان پيروز و غالب گرداند و (از اين طريق) سينه مؤمنان را شفا بخشد (و دل هاشان را آرام سازد) و خشم آنها و كينه اى را كه از كفار در دل دارند فرو نشاند، و خداوند توبه هر كه را بخواهد مىپذيرد، و خداوند دانا و فرزانه است.
در ادامه اشاره خواهيم كرد كه چرا خداى متعال مستحقان عذاب استيصال را هميشه به وسيله عذابهاى آسمانى و طبيعى نابود نمىسازد و در بعضى موارد مؤمنان را به جنگ با آنان وامىدارد و از اين طريق هلاكشان مىسازد.
[١] توبه (٩)، ١٤ ـ ١٥.