جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١٤ - ٢ امدادهاى غير طبيعى
فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الأَْرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ. ثُمَّ أَنْزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ أَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَ عَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ؛١محققاً خداوند شما را در موارد بسيارى و (از آن جمله) در جنگ حنين كمك كرد؛ آن هنگام كه شمار زيادتان شما را به شگفت آورده بود، ولى (زياد بودنتان) از شما دفع (خطر) نكرد و زمين با همه فراخى بر شما تنگ شد، سپس در حالى كه پشت (به دشمن) كرده بوديد، برگشتيد. آن گاه خداوند آرامش خود را بر رسول خود و بر مؤمنان نازل كرد و سپاهيانى را فرو فرستاد كه آنها را نمىديديد و كسانى را كه كفر ورزيدند عذاب كرد، و سزاى كافران همين است.
نيز در آيه اى ديگر مىفرمايد:
فَأَنْزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُود لَمْ تَرَوْها وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَ كَلِمَةُ اللّهِ هِيَ الْعُلْيا وَ اللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ؛٢ پس خداوند آرامش خود را بر او (پيامبر) فرو فرستاد و وى را با سپاهيانى كه نمىديديد تأييد كرد، و كلمه كسانى را كه كفر ورزيدند پايين ترين (كلمه) قرار داد، و كلمه خدا است كه برتر است، و خدا شكست ناپذير حكيم است.
در هر حال در اين چند آيه اى كه تا كنون ذكر كرديم سخن از سپاهيان نامرئى است و از فرشتگان صراحتاً سخنى به ميان نيامده است. بنابراين در خود اين آيات مصداق روشن و مشخصى براى سپاهيان نامرئى بيان نشده است.
[١] توبه (٩)، ٢٥ ـ ٢٦. [٢] همان، ٤٠.