جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٥ - هـ) توجه به عوامل بازدارنده و خنثى كردن آن  ها

خداوند در قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد:

ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَة فِي الأَْرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلاّ فِي كِتاب مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللّهِ يَسِيرٌ. لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ؛١

هيچ مصيبتى نه در زمين و نه در جان هايتان (به شما) نمى‌رسد مگر آن كه پيش از آن كه آن را پديد آوريم در كتابى است. بى گمان اين (كار) بر خدا آسان است. تا بر آن چه از دستتان رفته، اندوهگين نشويد و به آن چه كه به شما داده شده است شادمانى مكنيد.

هم چنين در آيه اى ديگر در همين مورد مى‌فرمايد: ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَة إِلاّ بِإِذْنِ اللّهِ؛٢ هيچ مصيبتى جز به اذن خدا نرسد.

اگر در اصول و عقايد اسلامى نيك بنگريم و اين گونه تعاليم را مد نظر قرار دهيم، درخواهيم يافت كه بر اصول علمى و روان شناختى دقيقى استوارند، كه در بسيارى از موارد خداوند خود به آن‌ها اشاره كرده است. در آيه مذكور خداوند از يك سو مسأله قضا و قدر را به مسلمانان مى‌آموزد و از سوى ديگر، به جنبه‌هاى روان شناختى و آثار روانى آن نيز توجه مى‌دهد كه شما با داشتن چنين اعتقادى به قضا و قدر، دريادل خواهيد شد و نوعى وقار و آرامش و اطمينان خاطر به شما دست مى‌دهد كه با از دست دادن يا به دست آوردن نعمت‌ها خود را نمى‌بازيد و اين گونه حوادث در تصميم گيرى‌هاى اساسى شما تأثير چندانى ندارد.

آياتى كه در بالا ذكر شد مطلق حوادث و مصايب را، اعم از حوادث