جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٩ - نمونه هايى از آيات مربوط به « تبشير»
جهاد مورد سؤال قرار نمىگيرند و مؤاخذه نمىشوند و عذاب و عقاب ندارند.
دسته سوم آنانند كه قدرت جهاد جانى و مالى با دشمن را دارند و موفق به عمل به اين فريضه بزرگ هم مىشوند. مراد از «مجاهدين» در اين آيه، كه بر «قاعدين» برترى داده شده اند، همين گروه سومند. هم چنين مراد از «قاعدين» را بايد گروه دوم از سه گروه مذكور بدانيم؛ چرا كه اگر جهاد بر كسانى واجب عينى باشد و با اين وجود از آن سر باز زنند، مورد مؤاخذه قرار خواهند گرفت و مستحق عقاب خواهند بود؛ در حالى كه آيه مىفرمايد، «قاعدين» نيز نزد خدا پاداش دارند (وَ كُلاًّ وَعَدَ اللّهُ الْحُسْنى)، با اين تفاوت كه پاداششان نسبت به «مجاهدين» كمتر است.
ـ أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللّهِ وَ اللّهُ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّالِمِينَ. الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ. يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَة مِنْهُ وَ رِضْوان وَ جَنّات لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ. خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ؛١ آيا آب دادن حاجيان و آباد كردن مسجدالحرام را همانند (كار) كسى مىدانيد كه به خدا و روز جزا ايمان آورده و در راه خدا جهاد كرده است؟ (نه)، اين دو نزد خدا يكسان نيستند، و خدا ستم كاران را هدايت نمىكند. كسانى كه ايمان آورده، مهاجرت كرده و در راه خدا با مال و جانشان جهاد كرده اند نزد خدا مقامى هرچه والاتر دارند و آنان همان رستگارانند. پروردگارشان آنان را از جانب خود به رحمت و خشنودى خويش و باغ هايى كه در
[١] توبه (٩)، ١٩ـ٢٢.