جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١١ - تشريع جهاد
كفار و مشركان قريش بودند، مقابله كنند و وارد جنگ شوند. متن آيات چنين است:
إِنَّ اللّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ خَوّان كَفُور. أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ. الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقّ إِلاّ أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللّهُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْض لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللّهِ كَثِيراً وَ لَيَنْصُرَنَّ اللّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ. الَّذِينَ إِنْ مَكَّنّاهُمْ فِي الأَْرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلّهِ عاقِبَةُ الاُْمُورِ؛ خداوند از كسانى كه ايمان آورده اند (در برابر مكر و شرّ دشمن) دفاع مىكند و خدا هيچ خيانت كار ناسپاس را دوست نمىدارد. به كسانى كه مورد حمله دشمن قرار گرفته اند اجازه (جنگيدن) داده شد، بدين علت كه آنان مورد ستم قرار گرفته اند و خدا بر يارى كردنشان توانا است. همان كسانى كه به ناحق از خانه هايشان بيرون رانده شدند. (آنان گناهى نداشتند) جز آن كه مىگفتند: پروردگار و صاحب اختيار ما خداى يكتا است؛ و اگر خداوند بعضى از مردم را با بعض ديگر دفع نمىكرد، صومعهها و كنشتها و مساجدى كه در آنها نماز و ذكر خدا بسيار مىشود، ويران مىگرديد، و قطعاً خدا به كسى كه او را يارى مىكند، يارى مىدهد، كه خدا نيرومند و شكست ناپذير است. همان كسانى كه اگر در زمين به آنان اقتدار دهيم نماز را به پا مىدارند، زكات مىدهند، امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و عاقبت هر كارى به دست خدا است.
در اين آيات به آن گروه از مسلمانان كه مورد ستم قرار مىگيرند و