جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٥ - ٥ نقش هشداردهى جنگ
كه چنين جنگى برافروخته شده است. اين جنگ زمينه آزار و پريشانى آنان را فراهم مىآورد تا از غفلت به در آيند.
بسيارى از مؤمنان و دين داران قصد عناد با خداى متعال و استكبار بر او را ندارند، ولى تحت تأثير هواها و تمايلات نفسانى و القائات شيطانى از راه حق منحرف شده و به ظلم و فساد گراييده اند. اينان منكر خدا و دشمن دين او نيستند ولى كمابيش تحت تأثير هواها و تمايلات نفسانى از دستورات دين منحرف شده، به احكام و مقررات آن، چنان كه بايد و شايد عمل نمىكنند. خداى متعال چنين مؤمنان گناه كارى را به كلى نابود نمىكند، بلكه به صورت محدود و موقت آنان را گرفتار بلا و مصيبت و سختى و تنگنا خواهد كرد تا به خود آيند و از بدكردارىها و زشت كارىهاى خود دست بردارند. البته چنين عقوبتى به دست مؤمنان خالص بر اين مؤمنان آلوده و ناقص وارد نمىشود؛ زيرا مؤمنان پاك هيچ گاه در پى آزار و ريختن خون آلودگان نيستند. از اين رو اجراى عقوبت بر چنين افرادى يا به دست مؤمنان ديگرى چون خود آنان ناقص و آلوده، و يا به دست كفار و غير مؤمنان خواهد بود. آنان با كينه توزى و دشمنى و اذيت و آزار نسبت به آن مؤمنان و مسلمانان گرفتار هوا و هوس، ناخواسته زمينه توبه و انابه و بازگشت آنان را فراهم خواهند كرد.
جنگهاى داخلى را كه گاهى ميان گروه هايى از مسلمانان شعلهور مىشود، مىتوان نمونه هايى از جنگ هشداردهنده دانست. هدف اين جنگها در نظام خلقت اين است كه هر دو گروه درگير جنگ تأديب و گوش مالى شوند و در نهايت به راه آيند. خداوند در قرآن مجيد در اين زمينه مىفرمايد: