جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٠ - نمونه هايى از آيات مربوط به « انذار»
استحكام بخشند و جهادگران خط مقدم را به پيروزى بر دشمن اميدوار سازند؛ ولى با وجود داشتن اين مسؤوليت بخل مىورزند و از انفاق اموال خود در راه خدا و جهاد مالى خوددارى مىكنند. روشن است كه در صدر اسلام و زمان نزول اين آيه، بيشتر اين انفاقها و كمكهاى مالى براى تأمين هزينه جنگ و جهاد در راه خدا بوده است، كه مسلمانها مىبايستى ناگزير آن را تأمين كنند تا اسلام بر كفر پيروز شود. البته تأمين چنين هزينه اى ـ كه باعث پيروزى اسلام و مسلمين مىشود ـ خود سبب افتخار و سعادت براى عامل آن خواهد شد، افتخار و سعادتى كه كمتر كسى مىتواند به آن نايل گردد. در هر صورت، خداوند خطاب به كسانى كه از انفاق مالى و تأمين هزينه جنگ سر باز مىزنند و در پرداختن مخارج اين فريضه بزرگ الهى شركت نمىكنند هشدار مىدهد كه اگر از انفاق خوددارى كنند كسانى ديگر را جايگزين آنان خواهد كرد كه مثل آنان بخل نورزند و از كمك مالى در اين زمينه خوددارى نكنند و با رغبت و اشتياق اموال خود را در اين راه صرف كنند.
ـ در آيه اى ديگر مىفرمايد:
وَ أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ؛١ در راه خدا انفاق كنيد و خويشتن را با دست خود به هلاكت ميفكنيد.
اين آيه نيز كه در بين آيات مربوط به جهاد است بر اين حقيقت دلالت دارد كه اگر مسلمانها از انفاق اموال خود در راه خداوند خوددارى كنند و هزينه جنگ با دشمن را فراهم نياورند، طبيعى است كه در اين صورت دشمنانشان در جنگ با آنها پيروز خواهند شد و آنان را قلع و قمع كرده،
[١] بقره (٢)، ١٩٥.