جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٤ - محدوده قصاص در جنگ
مسلمانها را در ماههاى حرام يا در مسجد الحرام و اطراف آن انجام مىدادند، تا دست مسلمانها بسته باشد و نتوانند از خود دفاع كنند.
اين شيطنتها و سوءاستفادهها سبب نگرانى مسلمانان مىشد و در انديشه فرو مىرفتند كه اگر دشمنان در حرم يا ماههاى حرام به آنان حمله كنند تكليفشان چيست؟ خداوند متعال كه نگرانى مسلمانها را مىدانست، به آنان اجازه داد كه در اين گونه موارد، اگر دشمن حرمت شكنى كرد و دست به حمله زد، آنان نيز مقابله به مثل كنند و به عنوان «قصاص» احكام و مقررات نام برده را نسبت به مشركان و كفار رعايت نكنند. خداوند در اين زمينه مىفرمايد:
الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ؛١ ماه حرام به ماه حرام (مقابله به مثل مىشود) و در (هتك) حرمتها قصاص است. پس هر كس بر شما تعدّى كرد، همان طور كه او به شما تعدّى كرده است شما هم به او تعدّى كنيد و از خدا پروا بداريد و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است.
در جاى ديگرى نيز در اين باره مىفرمايد:
وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ؛٢ نزديك مسجد الحرام با آنان (كفار و مشركان) كارزار مكنيد مگر آن كه آنها در آن جا با شما
[١] بقره (٢)، ١٩٤. [٢] همان، ١٩١.