جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٣

خلق ، و . . . از آنچه توضیح دادیم روشن شد که توحید اسلامی ، هیچ انگیزه‌ای غیر خدا را نمی‌پذیرد . واقعیت تکاملی انسان و واقعیت تکاملی جهان ، واقعیت " به‌ سوی اویی " است ، هر چه رو به آن سو ندارد باطل و بر ضد مسیر تکاملی‌ خلقت است . از نظر اسلام همچنانکه کار خود را باید برای خدا کرد ، کار خلق را نیز باید برای خدا کرد . اینکه گفته می‌شود کار برای خدا یعنی کار برای خلق ، راه خدا و خلق یکی است و برای خدا یعنی برای خلق ، وگرنه کار برای خدا منهای خلق ، آخوندبازی و صوفیگری است ، سخن نادرستی است . از نظر اسلام راه ، راه خداست و بس ، و مقصد خداست نه چیز دیگر ، اما راه‌ خدا از میان خلق می‌گذرد . کار برای خود کردن نفس پرستی است ، کار برای‌ خلق کردن بت پرستی است ، کار برای خدا و برای خلق کردن شرک و دوگانه‌ پرستی است ، کار خود و کار خلق برای خدا کردن توحید و خداپرستی است . در روش توحیدی اسلامی کارها باید به نام خدا آغاز شود . آغاز کردن کار بنام خلق بت پرستی است و به نام خدا و خلق شرک و بت پرستی است و تنها به نام خدا توحید و یگانه پرستی است . از قرآن مجید در مورد " اخلاص " نکته جالبی استفاده می‌شود و آن اینکه‌ مخلص بودن ( به کسر لام ) غیر از مخلص بودن ( به فتح لام ) است . مخلص‌ بودن ( به کسر لام ) یعنی در عمل اخلاص ورزیدن ، عمل را پاک و خالص برای‌ خدا انجام دادن . اما مخلص بودن ( به فتح لام ) یعنی پاک و خالص شده‌ برای خدا . بدیهی است که پاک و خالص کردن عمل ، چیزی است و پاک و خالص بودن به تمام وجود ، چیز دیگر است .