جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٣

وادار به پذیرش کرد . علی ( علیه السلام ) کراهت شخصی و مسؤولیت شرعی‌ خود را این طور بیان می‌کند : « لو لا حضور الحاضر و قیام الحجة بوجود الناصر و ما اخذ الله علی‌ العلماء ان لایقاروا علی کظة ظالم و لا سغب مظلوم لالقیت حبلها علی غاربها و لسقیت اخرها بکاس اولها » .
اگر گرد آمدن مردم نبود ، و اگر نبود که با اعلام نصرت مردم ، بر من‌ اتمام حجت شد ، و اگر نبود که خداوند از دانایان پیمان گرفته که آنجا که‌ مردم به دو گروه تقسیم می‌شوند : گروهی پرخور که از بس خورده‌اند " ترش‌ " کرده‌اند و گروهی گرسنه و محروم ، اگر اینها نبود من افسار مرکب خلافت‌ را روی شانه‌اش می‌انداختم و رهایش می‌کردم و کاری به کارش نداشتم .
همه می‌دانیم که علی پس از عهده دار شدن مسؤولیت دو کار را وجهه همت‌ و در راس برنامه خود قرار داد : یکی پند و اندرز و اصلاح روحیه و اخلاق‌ مردم و بیان معارف الهی که نمونه‌اش نهج البلاغه است ، و دیگر مبارزه با تبعیضات اجتماعی . علی تنها به اصلاح درون و آزادسازی معنوی قناعت نکرد ، همچنانکه تنها اصلاحات اجتماعی را کافی ندانست ، در دو جبهه دست به‌ اصلاح زد . آری این است برنامه اسلام .
این بود که اسلام در دستی منطق دعوت و برنامه تعلیم و تربیت در راه‌ یگانگی فردی و اجتماعی انسانها در جهت خداپرستی داشت و در دستی دیگر تیغ برای قطع روابط نامتعادل انسانی و درهم ریختن طبقات اجتماعی و درهم‌ شکستن طاغوتها .
جامعه بی‌طبقه اسلامی یعنی جامعه بی‌تبعیض ، جامعه