تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٢ - تفسير

و از امام صادق ع نقل شده كه فرمود:

حسن الجوار يعمر الديار و يزيد فى الاعمار

:" نيكى كردن همسايگان به يكديگر، خانه‌ها را آباد و عمرها را طولانى مى‌كند" [١] در جهان ماشينى كه همسايگان كوچكترين خبرى از هم ندارند و گاه مى‌شود دو همسايه حتى پس از گذشتن بيست سال نام يكديگر را نمى‌دانند اين دستور بزرگ اسلامى درخشندگى خاصى دارد، اسلام اهميت فوق العاده‌اى براى مسائل عاطفى و تعاون انسانى قائل شده در حالى كه در زندگى ماشينى عواطف روز- بروز تحليل مى‌روند و جاى خود را به سنگدلى مى‌دهند.

٨- وَ الصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ‌

سپس در باره كسانى كه با انسان دوستى و مصاحبت دارند، توصيه مى‌كند.

ولى بايد توجه داشت كه" صاحب بالجنب" معنايى وسيعتر از دوست و رفيق دارد و در واقع هر كسى را كه به نوعى با انسان نشست و برخاست داشته باشد، در بر مى‌گيرد خواه دوست دائمى باشد يا يك دوست موقت (همانند كسى كه در اثناء سفر با انسان همنشين مى‌گردد، و اگر مى‌بينيم در پاره‌اى از روايات" صاحب بالجنب" به رفيق سفر (رفيقك فى السفر) و يا كسى كه به اميد نفعى سراغ انسان مى‌آيد (المنقطع اليك يرجو نفعك) تفسير شده، منظور اختصاص به آنها نيست بلكه بيان توسعه مفهوم اين تعبير است كه همه اين موارد را نيز در بر مى‌گيرد، و به اين ترتيب آيه يك دستور جامع و كلى براى حسن معاشرت نسبت به تمام كسانى كه با انسان ارتباط دارند مى‌باشد، اعم از دوستان واقعى، و همكاران، و همسفران، و مراجعان، و شاگردان، و مشاوران، و خدمتگزاران.

و در پاره‌اى از روايات" صاحب بالجنب" به" همسر"، تفسير شده است، چنان كه نويسندگان المنار و تفسير روح المعانى و قرطبى در ذيل آيه از على ع‌

[١]- تفسير صافى صفحه ١٢٠.