تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٠ - اميدبخشترين آيات قرآن

مرتكب شده است" (وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرى‌ إِثْماً عَظِيماً) [١] اين آيه از آياتى است كه افراد موحد را به لطف و رحمت پروردگار دلگرم مى‌سازد، زيرا در اين آيه خداوند امكان بخشش گناهان را غير از شرك بيان كرده است، و طبق روايتى كه مرحوم طبرسى در مجمع البيان از امير مؤمنان على ع نقل كرده، اين آيه اميدبخش‌ترين آيات قرآن است (

ما فى القرآن آية ارجى عندى من هذه الاية

). و به گفته ابن عباس" اين آيه از جمله آياتى است كه خداوند در سوره نساء بيان كرده و براى افراد با ايمان بهتر است از آنچه خورشيد بر آن مى‌تابد".

زيرا افراد بسيارى هستند كه مرتكب گناهان عظيمى مى‌شوند و براى هميشه از رحمت و آمرزش الهى مايوس مى‌گردند، و همان سبب مى‌شود كه در باقيمانده عمر، راه گناه و خطا را با همان شدت بپيمايند، ولى اميد به آمرزش و عفو خداوند وسيله مؤثر باز دارنده‌اى نسبت به آنان در برابر گناه و طغيان مى‌گردد، بنا بر اين آيه در واقع يك مسئله تربيتى را تعقيب مى‌كند.

هنگامى كه مى‌بينيم (طبق گفته بعضى مفسران و پاره‌اى از روايات كه در ذيل آيه نقل شده) افراد جنايتكارى همچون" وحشى" قاتل افسر رشيد اسلام حمزة بن عبد المطلب عموى پيامبر ص با نزول اين آيه ايمان مى‌آورد و دست از جنايات خود مى‌كشد، اين اميدوارى براى ديگر گناهكاران پيدا مى‌شود، كه از رحمت پروردگار مايوس نشوند و بيش از آنچه گناه كرده‌اند خود را آلوده نسازند.

ممكن است گفته شود كه اين آيه در عين حال مردم را به گناه تشويق مى‌كند، زيرا وعده آمرزش" همه گناهان غير از شرك" در آن داده شده است.

[١]- افتراء از ماده فرى (بر وزن فرد) در اصل به معنى قطع كردن است و از آنجا كه اگر بخشى از چيز سالمى را قطع كنند، فاسد و خراب مى‌شود به معنى هر كار خلاف و از جمله شرك و دروغ و تهمت مى‌باشد.