تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١١ - ميدان پرورش و تربيت

مصر نقل مى‌كند كه پيامبر را در خواب ديد و به او فرمود" اگر مرا در ميان پيروزى و شكست در ميدان احد مخير ساخته بودند من در خصوص آن ميدان، شكست را ترجيح ميدادم" زيرا اين شكست عامل سازنده‌اى در تاريخ اسلام شد".

و يمحق الكافرين اين جمله در حقيقت نتيجه‌ايست براى جمله قبل، زيرا هنگامى كه مؤمنان در كوره حوادث پاك شدند آمادگى كافى براى از بين بردن تدريجى شرك و كفر و پاك ساختن جامعه خود از اين آلودگيها پيدا مى‌كنند، يعنى نخست بايد پاك شد و سپس پاك كرد.

در حقيقت همانطور كه ماه با آن جلوه‌گرى و فريبندگى مخصوص خود تدريجا كم نور شده، در محاق فرو مى‌رود همچنين شكوه و عظمت كفر و شرك و حاميان آنها با تصفيه و پاك شدن مسلمانان به زوال و نيستى مى‌گرايد.

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرِينَ‌.

در اينجا قرآن با استفاده از حادثه احد براى تصحيح يك اشتباه فكرى مسلمانان اقدام مى‌كند و مى‌گويد: شما چنين پنداشتيد كه بدون جهاد و استقامت در راه خدا مى‌توانيد در بهشت برين جاى گيريد، آيا شما گمان كرديد داخل شدن در عمق آن سعادت معنوى تنها با انتخاب نام مسلمان و يا عقيده بدون عمل ممكن است؟ اگر چنين بود مسئله بسيار ساده بود، ولى هرگز چنين نبوده است و تا اعتقادات واقعى در ميدان عمل پياده نشود كسى بهره‌اى از آن سعادتها نخواهد برد، در اينجا است كه بايد صفوف از هم مشخص شود، و مجاهدان و صابران از افراد بى ارزش شناخته شوند.