تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - شان نزول

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١١٣ تا ١١٥]

لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ (١١٣) يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ أُولئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ (١١٤) وَ ما يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوهُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ (١١٥)

ترجمه:

١١٣- آنها همه يكسان نيستند، از اهل كتاب جمعيتى هستند كه قيام (به حق و ايمان) مى‌كنند و پيوسته در اوقات شب آيات خدا را مى‌خوانند در حالى كه سجده مى‌نمايند.

١١٤- به خدا و روز ديگر ايمان مى‌آورند، امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند و در انجام كارهاى نيك بر يكديگر سبقت مى‌گيرند و آنها از صالحانند.

١١٥- و آنچه از اعمال نيك انجام مى‌دهند هرگز كفران نخواهد شد (و پاداش شايسته مى‌بينند) و خدا از پرهيزكاران آگاه است.

شان نزول‌

گويند هنگامى كه" عبد اللَّه بن سلام" كه از دانشمندان يهود بود با جمع ديگرى از آنها اسلام آوردند يهوديان و مخصوصا بزرگان آنها از اين حادثه بسيار ناراحت شدند، و در صدد بر آمدند كه آنها را متهم به شرارت سازند تا در انظار يهوديان، پست جلوه كنند، و عمل آنها سرمشقى براى ديگران نشود، لذا علماى يهود اين شعار را در ميان آنها پخش كردند كه تنها جمعى از اشرار ما به اسلام گرويده‌اند! اگر آنها افراد درستى بودند آئين نياكان خود را ترك نمى‌گفتند و به-