تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٩ - سفيه كيست؟

در اينجا يك سؤال پيش مى‌آيد و آن اينكه اگر آيه در مورد اموال يتيمان است چرا" اموالكم" (ثروتهاى شما) مى‌گويد: نه،" اموالهم" (ثروتهاى آنها)؟

ولى ممكن است نكته اين تعبير بيان اين مسئله مهم اجتماعى و اقتصادى باشد كه اسلام همه افراد جامعه را يكى ميداند، بطورى كه مصلحت و منفعت يك فرد نمى‌تواند از منافع جدا باشد، همچنين زيان يك فرد عين زيان يك جامعه است. بنا بر اين به خاطر همين موضوع به جاى" ضمير غائب"" ضمير مخاطب" قرار داده شده، يعنى اين اموال در حقيقت فقط متعلق به ايتام نيست، بلكه به شما هم مربوط است، و اگر زيانى به آن متوجه شود بطور غير مستقيم متوجه شما شده است، لذا در نگهدارى آن بايد مراقبت كامل داشته باشيد.

در باره اين تعبير تفسير ديگرى هم هست و آن اينكه مقصود از اموالكم اموال خود سرپرستان است نه اموال يتيمان، يعنى اگر شما ميخواهيد به افراد يتيم كه هنوز رشد كافى نيافته‌اند كمك كنيد شايد تحت تاثير عواطف حساب نشده اموالى بدست آنها بسپاريد و آنها را به كارهايى بگماريد كه از آنها ساخته نيست، بلكه به جاى اين كار غير عاقلانه بهتر اين است كه غذا و لباس و مسكن آنها را تامين كنيد تا بالغ و رشيد شوند.

و در واقع اين يك درس بزرگ اجتماعى است كه قرآن بما ميدهد كه افراد" قاصر و ناتوان" را به خاطر كمك به شخص آنها به كارهايى كه قدرت انجام آن را ندارند نگماريد زيرا اگر اين كار منفعت جزئى براى آنها داشته باشد ممكن است زيانهاى كلى براى اجتماع ببار آورد. بلكه بايد از طريق كمكهاى بلا عوض و كارهاى سبك و كوچك آنها را اداره كرد.

از اينجا روشن مى‌شود اينكه بعضى از كوته‌فكران افراد ضعيف و ناتوان را به پست‌هاى تبليغى و مذهبى براى كمك و ارفاق به آنها انتخاب مى‌كنند يكى از زيان‌بارترين و نابخردانه‌ترين كارهاست.