تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٦ - تفسير

[سوره النساء (٤): آيات ٥٦ تا ٥٧]

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً (٥٦) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلِيلاً (٥٧)

ترجمه:

٥٦- كسانى كه به آيات ما كافر شدند بزودى آنها را در آتشى وارد مى‌كنيم كه هر گاه پوستهاى تن آنها (در آن) بريان گردد (و بسوزد) پوستهاى ديگرى به جاى آن قرار مى‌دهيم تا كيفر را بچشند، خداوند توانا و حكيم است (و روى حساب كيفر مى‌دهد).

٥٧- و آنها كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند به زودى آنها را در باغهايى از بهشت وارد مى‌كنيم كه نهرها از زير درختان آن جارى است، و هميشه در آن خواهند ماند، و همسرانى پاكيزه براى آنها خواهد بود، و آنها را در سايه‌هايى كه قطع نمى‌شود داخل مى‌كنيم.

تفسير:

در تعقيب آيات گذشته، در اين دو آيه سرنوشت افراد با ايمان و بى‌ايمان تشريح شده است، آيه نخست مى‌گويد:" كافران را به آتش مى‌افكنيم و هر زمان پوستهاى تن آنها سوخته شود پوستهاى ديگرى بر آنها مى‌رويانيم تا به حد كافى مجازات پروردگار را بچشند".

(إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ‌) [١]

[١]-" نصليهم" از ماده" صلى" به معنى در آتش افكندن و به آتش سوختن و يا گرم شدن با آتش است و" نضجت" از ماده" نضج" به معنى بريان شدن است.