تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٨ - شان نزول

براى اطلاع بيشتر از خيانت دانشمندان اهل كتاب، به آيات ٧٩ و ١٧٤ سوره بقره و آيات ٧١ تا ٧٧ سوره آل عمران مراجعه شود.

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٨٨ تا ١٨٩]

لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ (١٨٨) وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ (١٨٩)

ترجمه:

١٨٨- گمان مبر آنها كه از اعمال (زشت) خود خوشحال مى‌شوند و دوست دارند در برابر كار (نيكى) كه انجام نداده‌اند مورد ستايش قرار گيرند از عذاب (الهى) بركنارند، (بلكه) براى آنها عذاب دردناكى است.

١٨٩- و حكومت آسمانها و زمين از آن خدا است و خدا بر همه چيز توانا است.

شان نزول:

محدثان و مفسران شان نزولهاى متعددى براى آيه فوق نقل كرده‌اند، از جمله اينكه جمعى از يهود به هنگامى كه آيات كتب آسمانى خويش را تحريف و كتمان ميكردند و به گمان خود، از اين رهگذر نتيجه ميگرفتند، از اين عمل خود بسيار شاد و مسرور بودند، و در عين حال دوست مى‌داشتند كه مردم آنها را عالم و دانشمند و حامى دين و وظيفه‌شناس بدانند، آيه فوق نازل شد، و به پندار غلط آنها پاسخ گفت.

بعضى ديگر گفته‌اند: آيه در باره منافقان است، هنگامى كه يكى از جنگ‌هاى اسلامى پيش مى‌آمد، آنها با انواع بهانه‌ها، از شركت در ميدان جنگ خوددارى مى‌كردند، و به هنگامى كه جنگجويان، از جهاد برمى‌گشتند، قسم ياد