تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٤ - جهانگردى (سير در ارض)

و فراموش شده مى‌بينيم و مقايسه اين دو حالت نشان مى‌دهد افراد خودكامه‌اى چه كوتاه‌فكرند كه براى رسيدن به هوسهاى بسيار زودگذر آلوده هزاران جنايت مى‌شوند.

و لذا قرآن مجيد دستور مى‌دهد كه مسلمانان در روى زمين به سير و سياحت بپردازند و آثار گذشتگان را در دل زمين و يا در روى خاك با چشم خود ببينند و از مشاهده آن عبرت گيرند.

آرى در اسلام نيز جهانگردى وجود دارد، و به آن اهميت زيادى داده شده اما نه بسان توريستهاى هوسران و هوسباز امروز بلكه براى تحقيق و بررسى آثار و سرنوشت پيشينيان و مشاهده آثار عظمت خداوند در نقاط مختلف جهان، و اين همان چيزى است كه قرآن نام آن را" سير فى الارض" گذارده و طى آيات متعددى به آن دستور داده است از جمله:

١-" قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ‌":

بگو برويد در روى زمين گردش كنيد سپس بنگريد عاقبت و سرانجام گناهكاران چگونه بوده است (نمل: ٧١).

٢-" قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ‌" بگو در زمين سير كنيد و بنگريد خداوند چگونه آفرينش را بوجود آورده است (سوره عنكبوت آيه ٢٠).

٣-" أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِها ..." (سوره حج آيه ٤٦) و آيات ديگر ...

اين آيه مى‌گويد: اين جهانگردى معنوى و سير در ارض قلب انسان را دانا و چشم انسان را بينا و گوش او را شنوا مى‌گرداند، و از خمودى و جمود، رهايى مى‌بخشد.

متاسفانه اين دستور زنده اسلامى نيز مانند بسيارى از دستورات فراموش شده‌