تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٠ - تفسير

[سوره النساء (٤): آيات ١٣ تا ١٤]

تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (١٣) وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ (١٤)

ترجمه:

١٣- اينها مرزهاى الهى است، و هر كس اطاعت خدا و پيامبرش را كند (و مرزهاى قوانين او را محترم بشمرد) وى را در باغهايى از بهشت وارد مى‌كند كه همواره آب از زير درختان آن جارى است و جاودانه در آن مى‌مانند و اين پيروزى بزرگى است.

١٤- و آن كس كه نافرمانى خدا و پيامبرش كند و از مرزهاى او تجاوز نمايد او را در آتشى وارد مى‌كند كه جاودانه در آن خواهد ماند و براى او مجازات توهين- آميزى است.

تفسير:

" حدود" جمع" حد" و در اصل به معنى جلوگيرى و منع كردن است، و سپس به هر چيزى كه فاصله ميان دو شى‌ء باشد، و آنها را از هم متمايز سازد، گفته مى‌شود، مثلا حد خانه و حد باغ و حد شهر و كشور، به نقاطى گفته مى‌شود، كه آنها را از نقاط ديگر جدا مى‌سازد.

در آيه فوق با كلمه" تلك" به قوانين ارث كه در آيات گذشته آمده است اشاره نموده مى‌فرمايد:" اينها حدود و مرزهاى الهى است، كه عبور و تجاوز از آنها ممنوع است، و آنها كه از حريم آن بگذرند، و تجاوز كنند، گناهكار و مجرم شناخته مى‌شوند".