تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤ - آنها كه در جهاد شركت نكردند
و به جمعآورى غنائم پرداختند يكى از مسلمانان، غنيمت بسيار گرانقيمتى نزد مسئول جمع غنائم آورد آنها از مشاهده آن تعجب كردند و گفتند: ما هرگز چيزى اين چنين گرانبها نديديم، سپس از وى پرسيدند آيا چيزى از آن برگرفتهاى؟
گفت: بخدا قسم اگر بخاطر" اللَّه" نبود هرگز آن را نزد شما نمىآوردم، آنها فهميدند كه اين مرد، شخصيت معنوى خاصى دارد و از او خواستند كه خود را معرفى كند، او در پاسخ گفت: نه بخدا سوگند هرگز خود را معرفى نميكنم كه مرا ستايش كنيد و براى ديگرى نمىگويم كه مرا تمجيد كند ولى خدا را شكر مىكنم و به پاداش او راضيم [١]
[سوره آلعمران (٣): آيات ١٦٢ تا ١٦٣]
أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (١٦٢) هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ (١٦٣)
ترجمه:
١٦٢- آيا كسى كه از رضايت خدا پيروى كرده، همانند كسى است كه به سوى خشم و غضب خدا بازگشته و جايگاه او جهنم و پايان كار او بسيار بد است؟! ١٦٣- هر يك از آنها براى خود درجه و مقامى در پيشگاه خدا دارند و خداوند به آنچه انجام مىدهند بينا است.
تفسير:
آنها كه در جهاد شركت نكردند
أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ در آيات گذشته در جوانب مختلف جنگ" احد" و نتائج آن بحث شد،
[١]- تاريخ طبرى جزء ٤ ص ١٦.