تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - نتائج جنگ احد
مِنْكُمْ شُهَداءَ:
در اين قسمت نخست اشاره به يكى از سنن الهى شده است كه در زندگى بشر حوادث تلخ و شيرينى رخ مىدهد كه هيچكدام پايدار نيست، شكستها، پيروزيها، قدرتها، عظمتها و ناتوانيها همه در حال دگرگونى هستند بنا بر اين نبايد شكست در يك ميدان و آثار آن را پايدار فرض كرد، بلكه بايد با بررسى عوامل و انگيزههاى شكست از سنت تحول استفاده نمود، و آن را به پيروزى تبديل كرد دنيا فراز و نشيب دارد و زندگى در حال دگرگونى است و" خداوند اين ايام را در ميان مردم بطور مداوم گردش مىدهد" تا سنت تكامل از لابلاى اين حوادث آشكار شود [١] سپس اشاره به نتيجه اين حوادث ناگوار كرده و مىفرمايد" وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا ..." اينها بخاطر آن است كه افراد با ايمان، از مدعيان ايمان، شناخته شوند و به عبارت ديگر تا حوادث دردناك در تاريخ ملتى روى ندهد صفوف از هم مشخص نخواهند شد، زيرا پيروزيها خوابآور و اغفال كننده است در حالى كه شكستها براى افراد آماده بيدار كننده و نشان دهنده ارزشها است.
در جمله" و يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ" مىفرمايد: يكى از نتائج اين شكست دردناك اين بود كه شما شهيدان و قربانيانى در راه اسلام بدهيد، و بدانيد اين آئين پاك را ارزان بدست نياوردهايد تا در آينده ارزان از دست بدهيد، ملتى كه قربانى در راه اهداف مقدس خود ندهد هميشه آنها را كوچك مىشمرد اما به هنگامى كه قربانى داد هم خود او، و هم نسلهاى آينده او، بديده عظمت به آن مىنگرند.
ممكن است منظور از" شهداء" در اينجا گواهان باشد، يعنى خدا مىخواست با اين حادثه گواهانى از شما بگيرد كه چگونه نافرمانيها به شكستهاى دردناكى
[١]-" ايام" جمع" يوم" به معنى روز است و گاهى به دورانهاى پيروزى ملتها نيز ايام گفته مىشود" نداولها" از" مداولة" به معنى اين است كه چيزى را در ميان عدهاى يكى بعد از ديگرى گردش دهند.