تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٣ - تفسير سوگند به جهادگران بيدار!

هم اسبان مجاهدان را شامل مى‌شود، و هم شتران حاجيان را، و منظور از روايت فوق اين است كه نبايد معنى آن را محدود به اسبان كرد چرا كه اين معنى همه جا صادق نيست، مصداق واضحترش شتران حجاج است.

اين تفسير از جهاتى مناسبتر به نظر مى‌رسد.

اسبان مجاهدانى كه چنان با سرعت به سوى ميدان نبرد حركت مى‌كنند كه از اثر برخورد سم آنها به سنگهاى بيابان جرقه‌ها مى‌پرد، يا شترانى كه به سرعت به مواقف حج مى‌دوند و سنگها و ريگها از زير پاى آنها پريده و بر اثر برخورد به سنگهايى ديگر توليد جرقه مى‌كند.

يا طوائف و گروه‌هايى كه در مواقف حج براى تهيه غذا آتش مى‌افروزند، يا كنايه از كسانى است كه آتش جنگ و جهاد را برمى‌افروزند و يا زبانهايى كه با بيان كوبنده خود آتش به دل دشمن مى‌زنند، و يا منظور كسانى است كه به گفته بعضى از مفسران در انجام حاجات مردم تلاش مى‌كنند و مقصود خود را پيش مى‌برند همانگونه كه آتش از سنگ آتش‌زنه بيرون مى‌آيد ولى اين احتمالات بسيار بعيد به نظر مى‌رسد و ظاهر آيه همان دو تفسير نخست است.

" موريات" جمع" موريه" از ماده" ايراء" به معنى آتش افروختن و" قدح" به معنى زدن سنگ يا چوب و يا آهن و چخماق به يكديگر براى توليد جرقه است.