تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - تفسير سجده كن و تقرب جوى!

تا معلوم شود كه اين غافل بيخبر كارى از او ساخته نيست، و در چنگال ماموران عذاب همچون پر كاهى در وسط يك طوفان سهمگين است!" نادى" از ماده" ندا" (صدا زدن) به معنى مجلس عمومى است، و گاه به مركز تفريح نيز نادى گفته مى‌شود، چون در آنجا افراد يكديگر را صدا مى‌زنند و ندا مى‌كنند.

بعضى گفته‌اند: از" ندا" به معنى بخشش گرفته شده، چون در آنجا از يكديگر پذيرايى مى‌كنند.

" دار الندوة" كه به مجلس مشورتى معروف قريش گفته مى‌شد نيز از همين معنى گرفته شده.

ولى در اينجا منظور از" نادى" جماعتى است كه در آن مجلس جمع مى‌شوند، يا به تعبير ديگر قوم و عشيره و دوستانى است كه امثال ابو جهل در كارهاى خود بر نيروى آنها تكيه مى‌كردند.

" زبانية" جمع" زبنيه" (به كسر زا) در اصل به معنى مامورين انتظامى، از ماده" زبن" (بر وزن متن) به معنى دفع كردن و صدمه زدن و دور ساختن است، و در اينجا به معنى فرشتگان عذاب و ماموران دوزخ است.

" هرگز او را اطاعت مكن و به درگاه پروردگارت سجده كن و به او تقرب جوى" (لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ‌).