تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٢ - تفسير اين است آئين جاويدان

" صحف" جمع" صحيفه" به معنى اوراقى است كه چيزى بر آن مى‌نويسند، و منظور از آن در اينجا محتواى اوراق است، زيرا مى‌دانيم پيغمبر اكرم ص هرگز چيزى را از روى اوراق نمى‌خواند.

و منظور از" مطهره" پاك بودن آن از هر گونه شرك و كذب و دروغ و باطل است، و مطهر از اينكه شياطين جن و انس در آن دخالت كنند.

همانگونه كه در آيه ٤٢ فصلت آمده است: لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ‌:" هيچگونه باطلى نه از پيش رو، و نه از پشت سر، به سراغ آن نمى‌آيد".

جمله" فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ" اشاره به اين است كه در اين صحف آسمانى مطالبى نوشته شده كه از هر گونه انحراف و اعوجاج و كجى بركنار است.

بنا بر اين" كتب" به معنى" مكتوبات" است و يا به معنى احكام و مقرراتى كه از ناحيه خداوند تعيين شده است، زيرا كتابت به معنى تعيين حكم نيز آمده، چنان كه مى‌فرمايد: كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ‌" روزه بر شما مقرر شد همانگونه كه بر پيشينيان مقرر گرديد" (بقره ١٨٣).

و به اين ترتيب" قيمة" به معنى صاف و مستقيم، يا محكم و پابرجا، يا ارزشمند و پربها، و يا همه اين مفاهيم در آن جمع است.

اين احتمال نيز داده شده كه چون قرآن تمام محتواى كتب پيشين را با اضافات فراوانى در بر دارد و لذا گفته شده كه در آن كتب قيمه گذشته است.

قابل توجه اينكه در آيه اول" اهل كتاب" مقدم بر" مشركان" ذكر شده‌اند، و در آيه چهارم تنها سخن از اهل كتاب است و از مشركان سخنى به ميان نيامده، در حالى كه آيه ناظر به هر دو است.

اين تعبيرات ظاهرا به خاطر آن است كه اهل كتاب در اين برنامه‌ها اصل و اساس بودند، و مشركان تابع آنها، و يا به خاطر آن است كه اهل كتاب‌