تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٣ - تفسير اين است آئين جاويدان

در خور مذمت بيشترى بودند، چرا كه آنها علما و دانشمندان فراوانى داشتند، و از اين نظر در سطحى بالاتر از مشركان قرار گرفته بودند، بنا بر اين مخالفت آنها زشت‌تر و ناپسندتر بود و در خور سرزنش فراوان.

*** سپس" اهل كتاب" و به تبع آنها" مشركان" را مورد ملامت قرار داده، مى‌گويد: چرا در اين آئين جديد اختلاف كردند، بعضى مؤمن و بعضى كافر شدند،" در حالى كه در اين آئين دستورى به آنها داده نشده است جز اينكه خدا را پرستش كنند، و عبادت او را از عبادت غير او خالص سازند، و از هر گونه شرك باز گردند و متمايل به توحيد شوند، نماز را بر پا دارند و زكات را ادا كنند" (وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ) [١] سپس مى‌افزايد:

" و اين است آئين مستقيم و پايدار" (وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ).

در اينكه منظور از" وَ ما أُمِرُوا" ... در اينجا چيست جمعى گفته‌اند منظور اين است كه اهل كتاب در آئين خودشان مساله توحيد و نماز و زكات وجود داشته و اينها مسائلى است ثابت، ولى آنها به اين دستورات نيز وفادار نمانده‌اند.

ديگر اينكه در آئين اسلام دستورى جز توحيد خالص و نماز و زكات و مانند

---

[١] جمله" و ما امروا" ممكن است" جمله حاليه" و يا" استينافيه" باشد و" لام" در ليعبدوا" لام غرض" است، و منظور در اينجا هدف و نتيجه‌اى است كه به بندگان باز مى‌گردد نه هدف و نتيجه‌اى كه به خدا برگردد، آن چنان كه بعضى از مفسران پنداشته‌اند، و به خاطر آن" لام غرض" را منكر شده‌اند، اصولا تمام افعال خدا معلل بالاغراض است، اما اغراضى كه به بندگان بر مى‌گردد، و بعضى" لام" را در اينجا به معنى" ان" دانسته‌اند مانند يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ‌ (نساء- ٢٦).