تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٥ - تفسير ما تو را مشمول انواع نعمتها ساختيم

بعضى نيز" وزر" را به معنى بار سنگين" وحى" در آغاز نزول، تفسير كرده‌اند.

بعضى نيز به ضلالت و گمراهى و لجاج و عناد مشركان.

و بعضى به اذيت و آزار فوق العاده آنها.

و بعضى به اندوه ناشى از وفات عمويش ابو طالب و همسرش خديجه و بالآخره بعضى به مساله عصمت و پاكى از گناه تفسير كرده‌اند.

ولى ظاهرا همان تفسير اول از همه مناسبتر است، و اينها شاخ و برگى براى آن محسوب مى‌شود.

*** و در سومين موهبت مى‌فرمايد:" ما آوازه تو را بلند كرديم" (وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ‌) [١] نام تو همراه اسلام و نام قرآن همه جا پيچيد، و از آن بهتر اينكه نام تو در كنار نام اللَّه هر صبح و شام بر فراز ماذنه‌ها و هنگام اذان برده مى‌شود، و شهادت به رسالت تو، در كنار شهادت به توحيد و يگانگى خداوند نشان اسلام، و دليل پذيرش اين آئين پاك است.

چه افتخارى از اين برتر، و رفعت مقامى از اين بالاتر تصور مى‌شود؟! در حديثى از پيغمبر اكرم ص در تفسير اين آيه مى‌خوانيم كه فرمود:

جبرئيل به من گفت: خداوند متعال مى‌گويد: هنگامى كه نام من برده مى‌شود نام تو نيز همراه من ذكر مى‌شود (و در عظمت مقام تو همين بس).

تعبير به" لك" (براى تو) تاكيدى است بر اينكه نام و آوازه پيامبر را على رغم تمام آن كارشكنيها و دشمنى‌ها بلند ساخت.

---

[١] تعبير به" رفع" بعد از" وضع" با توجه به اينكه ضد يكديگرند در اينجا لطف خاصى دارد.