تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - ٢- تظاهر و ريا يك بلاى بزرگ اجتماعى

من منع الماعون جاره منعه اللَّه خيره يوم القيامة، و وكله الى نفسه، و من وكله الى نفسه فما اسوء حاله؟!:

" كسى كه وسائل ضرورى و كوچك را از همسايه‌اش دريغ دارد خداوند او را از خير خود، در قيامت منع مى‌كند، و او را به حال خود وامى‌گذارد، و هر كسى خدا او را به خود واگذارد، چه بد حالى دارد؟ [١]

نكته‌ها:

١- جمع‌بندى بحثهاى سوره ماعون‌

در اين سوره كوتاه، مجموعه‌اى از صفات رذيله كه در هر كس باشد نشانه بى ايمانى و پستى و حقارت او است آمده، و قابل توجه اينكه همه آنها را فرع بر تكذيب دين، يعنى جزا يا روز جزا قرار داده است، تحقير يتيمان، ترك اطعام گرسنگان، غفلت از نماز، رياكارى، و عدم همكارى با مردم حتى در دادن وسائل كوچك زندگى اين مجموعه را تشكيل مى‌دهد، و به اين ترتيب افراد بخيل و خودخواه، و متظاهرى را منعكس مى‌كند كه نه پيوندى با" خلق" دارند، و نه رابطه‌اى با" خالق" افرادى كه نور ايمان و احساس مسئوليت در وجودشان نيست نه به پاداش الهى مى‌انديشند و نه از عذاب او بيمناكند.

٢- تظاهر و ريا يك بلاى بزرگ اجتماعى‌

ارزش هر عمل بستگى به" انگيزه" آن دارد، و يا به تعبير ديگر از ديدگاه‌

[١]" نور الثقلين" جلد ٥ صفحه ٦٧٩ حديث ٢٠.