تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٦

كوهى در مكه رفت، و با صداى بلند فرياد كشيد، و سران لشگرش را جمع كرد.

گفتند: اى آقاى ما! چه شده است كه ما را فرا خواندى؟

گفت: اين آيه نازل شده (آيه‌اى كه پشت مرا مى‌لرزاند و مايه نجات بشر است) چه كسى مى‌تواند با آن مقابله كند؟

يكى از شياطين بزرگ گفت: من مى‌توانم، نقشه‌ام چنين است و چنان! ابليس طرح او را نپسنديد! ديگرى برخاست و طرح خود را ارائه داد باز هم مقبول نيفتاد! در اينجا" وسواس خناس" برخاست و گفت: من از عهده آن برمى‌آيم.

ابليس گفت: از چه راه؟

گفت: آنها را با وعده‌ها و آرزوها سرگرم مى‌كنم، تا آلوده گناه شوند، و هنگامى كه گناه كردند توبه را از يادشان مى‌برم! ابليس گفت: تو مى‌توانى از عهده اين كار برآيى (نقشه‌ات بسيار ماهرانه و عالى است) و اين ماموريت را تا دامنه قيامت به او سپرد" [١]

پروردگارا! دام سخت است، و دشمن بيدار است و نقشه‌هايش مخفى و پنهان، و جز با لطف تو نجات ممكن نيست.

بارالها! نمى‌دانيم چگونه شكر اين نعمت بزرگ را به درگاه تو بگزاريم كه بر ما منت نهادى و اين افتخار بزرگ و توفيق را نصيب كردى كه در اين‌

[١] الميزان جلد ٢٠ صفحه ٥٥٧.