تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٩ - تفسير سجده كن و تقرب جوى!

[سوره العلق (٩٦): آيات ١٥ تا ١٩]

كَلاَّ لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ (١٥) ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ خاطِئَةٍ (١٦) فَلْيَدْعُ نادِيَهُ (١٧) سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ (١٨) كَلاَّ لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ (١٩)

ترجمه:

١٥- چنان نيست كه او خيال مى‌كند اگر دست از كار خود بر ندارد ناصيه‌اش (موى پيش سرش) را گرفته (و به سوى عذاب مى‌كشانيم).

١٦- همان ناصيه دروغگوى خطا كار! ١٧- سپس هر كه را مى‌خواهد صدا بزند (تا ياريش كند).

١٨- ما هم به زودى ماموران دوزخ را صدا مى‌زنيم! ١٩- چنان نيست كه او مى‌پندارد، هرگز او را اطاعت مكن و سجده نما و تقرب جوى.

تفسير: سجده كن و تقرب جوى!

به دنبال بحثى كه در آيات گذشته پيرامون طغيانگران كافر و مزاحمت آنها نسبت به پيغمبر اكرم ص و نمازگزاران آمده بود، در اين آيات آنها را زير رگبار شديدترين تهديدها گرفته مى‌فرمايد: