تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٣ - ٢- نوازش يتيمان

چه كسى اين يتيم را كه پدرش در خاك پنهان شده است به گريه در آورده؟

ملائكه مى‌گويند: خدايا! تو آگاهترى، خداوند مى‌فرمايد: اى ملائكه من! شما را گواه مى‌گيرم كه هر كس گريه او را خاموش، و قلبش را خشنود كند، من روز قيامت او را خشنود خواهم كرد" [١] از اين بالاتر حديث ديگرى از پيغمبر اكرم ص مى‌خوانيم:

اذا بكى اليتيم وقعت دموعه فى كف الرحمن:

" هر گاه يتيم گريه كند اشكهاى او در دست خداوند رحمن مى‌ريزد"! [٢] باز در حديث ديگرى از همان حضرت آمده است كه فرمود:

انا و كافل اليتيم كهاتين فى الجنة اذا اتقى اللَّه عز و جل و أشار بالسبابة و الوسطى:

" من و سرپرست يتيم مانند اين دو در بهشت خواهيم بود- به شرط اينكه تقواى الهى را پيشه كند- سپس اشاره به انگشت" سبابه" و" انگشت وسط" نمود" [٣] اهميت اين موضوع آن قدر زياد است كه امير مؤمنان على در وصيتنامه معروفش توجه به يتيمان را در كنار توجه به نماز و قرآن قرار داده، مى‌فرمايد:

اللَّه اللَّه فى الايتام فلا تغبوا افواههم و لا يضيعوا بحضرتكم:

" خدا را خدا را در باره يتيمان، آنها را گاهى سير و گاهى گرسنه نگذاريد، و نكند با حضور شما ضايع شوند" [٤] در حديثى از يكى از ياران پيامبر ص آمده است كه مى‌گويد ما خدمت رسول خدا ص نشسته بوديم، پسر بچه‌اى خدمتش آمد، عرض كرد:" كودكى يتيم هستم، و خواهرى يتيم دارم، و مادرى بيوه زن. از آنچه خدا به تو اطعام‌

[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٥٠٦.

[٢]" تفسير فخر رازى" جلد ٣١ صفحه ٢١٩.

[٣]" نور الثقلين" جلد ٥ صفحه ٥٩٧ حديث ٢٣.

[٤]" نهج البلاغه" بخش نامه‌ها نامه شماره ٤٧.