تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٣ - ١- برهان صرف الوجود

نقص و محدوديت، از ذات پاك او منتفى است، اين همان توحيد ذاتى و صفاتى است، در مقابل توحيد عددى و نوعى كه در آغاز تفسير اين سوره به آن اشاره شد.

بنا بر اين او نه شبيهى در ذات دارد، نه مانندى در صفات، و نه مثلى در افعال، و از هر نظر بى نظير و بى مانند است.

امير مؤمنان على ع در يكى از خطبه‌هاى نهج البلاغه مى‌فرمايد:"

لم يلد" فيكون مولودا،" و لم يولد" فيصير محدودا ... و لا" كف‌ء" له فيكافئه، و لا نظير له فيساويه‌

" او كسى را نزاد كه خود نيز مولود باشد، و از كسى زاده نشد تا محدود گردد، ... مانندى ندارد تا با او همتا گردد، و شبيهى براى او تصور نمى‌شود تا با او مساوى باشد" [١] و اين تفسير جالبى است كه عاليترين دقايق توحيد را بازگو مى‌كند (سلام اللَّه عليك يا امير المؤمنين).

نكته‌ها:

١- دلائل توحيد

توحيد، يعنى يگانگى ذات خداوند و عدم وجود هر گونه همتا و شبيه براى او، گذشته از دلائل نقلى و آيات قرآن مجيد، با دلائل عقلى فراوان نيز قابل اثبات است كه در اينجا قسمتى از آن را به صورت فشرده مى‌آوريم:

١- برهان صرف الوجود

و خلاصه‌اش اين است كه خداوند وجود مطلق است، و هيچ قيد و شرط و حدى براى او نيست، چنين وجودى مسلما نامحدود

[١]" نهج البلاغه" خطبه ١٨٦.