تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٨ - تفسير او يكتا و بى همتا است
صمد ذكر شده است: شخص بزرگى كه در منتهاى عظمت است، و كسى كه مردم در حوائج خويش به سوى او مىروند كسى كه برتر از او چيزى نيست، كسى كه دائم و باقى بعد از فناى خلق است.
لذا امام حسين بن على ع در حديثى براى" صمد" پنج معنى بيان فرموده:
" صمد" كسى است كه در منتهاى سيادت و آقايى است.
" صمد" ذاتى است دائم ازلى و جاودانى.
" صمد" وجودى است كه جوف ندارد.
" صمد" كسى است كه نمىخورد و نمىآشامد.
" صمد" كسى است كه نمىخوابد [١] در عبارت ديگرى آمده است" صمد كسى است كه قائم به نفس است و بى نياز از غير".
" صمد" كسى است كه تغييرات و كون و فساد ندارد.
از امام على بن الحسين ع نقل شده است كه فرمود" صمد" كسى است كه شريك ندارد، و حفظ چيزى براى او مشكل نيست، و چيزى از او مخفى نمىماند" [٢] بعضى نيز گفتهاند:" صمد" كسى است كه هر وقت چيزى را اراده كند مىگويد موجود باش، آن هم فورا موجود مىشود".
در حديثى آمده است كه اهل" بصره" نامهاى به محضر امام حسين ع نوشتند، و از معنى" صمد" سؤال كردند، امام ع در پاسخ آنها فرمود:
[١]" بحار الانوار" جلد ٣ صفحه ٢٢٣.
[٢] همان مدرك.