تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٦ - تفسير آن قدر به تو مىبخشد كه خشنود شوى!
الوحى و انتم لا تنقون براجمكم و لا تقلمون اظفاركم
:" چگونه وحى بر من نازل شود در حالى كه شما مفاصل انگشتان خود را پاكيزه نمىكنيد، و ناخنهاى خود را نمىگيريد!؟ [١] در اينكه مدت انقطاع وحى چقدر بود؟ روايات مختلف است، بعضى دوازده روز، بعضى پانزده، بعضى نوزده، بعضى بيست و پنج، و حتى بعضى چهل روز نقل كردهاند.
و در روايتى نيز فقط دو سه شبانه روز نقل شده است.
تفسير: آن قدر به تو مىبخشد كه خشنود شوى!
در آغاز اين سوره نيز با دو سوگند روبرو مىشويم: سوگند به" نور" و سوگند به" ظلمت" مىفرمايد:
" قسم به روز در آن هنگام كه آفتاب بر آيد و همه جا را فرا گيرد" (وَ الضُّحى).
" ضحى" به معنى اوائل روز است آن موقعى كه خورشيد در آسمان بالا بيايد و نور آن بر همه جا مسلط شود، و اين در حقيقت بهترين موقع روز است، و به تعبير بعضى در حكم فصل جوانى است، در تابستان هوا هنوز گرم نشده، و در
[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٥٠٤ (با كمى تلخيص و اقتباس).