تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢ - تفسير تقوا و امدادهاى الهى

جنس مذكر و مؤنث را آفريد" (وَ ما خَلَقَ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى‌).

چرا كه وجود اين دو جنس در عالم" انسان" و" حيوان" و" نبات" و دگرگونيهايى كه از لحظه انعقاد نطفه تا هنگام تولد رخ مى‌دهد، و ويژگيهايى كه هر يك از دو جنس به تناسب فعاليتها و برنامه‌هايشان دارند، و اسرار فراوانى كه در مفهوم جنسيت نهفته است، همه نشانه‌ها و آياتى است از جهان بزرگ آفرينش، كه از طريق آن مى‌توان به عظمت آفريننده آن واقف شد.

تعبير به" ما" (چيزى) در اينجا در باره خداوند كنايه از عظمت فوق- العاده ذات پاك او و ابهامى است كه از اين نظر در اين قسمت حاكم است، به طورى كه او را برتر از خيال و قياس و گمان و وهم مى‌سازد.

بعضى نيز گفته‌اند" ما" در اينجا مصدريه است، و بنا بر اين معنى جمله چنين مى‌شود." سوگند به آفرينش مذكر و مؤنث" ولى اين احتمال ضعيف به نظر مى‌رسد.

در حقيقت دو سوگند اول و دوم اشاره به آيات آفاقى است و سوگند سوم اشاره به آيات انفسى.

جهت‌گيرى تلاشها و نتائج آن نيز كاملا مختلف و متفاوت مى‌باشد. اشاره به اينكه شما به هر حال در زندگى آرام نخواهيد گرفت، و حتما به سعى و تلاشى دست مى‌زنيد، و نيروهاى خدا داد كه سرمايه‌هاى وجودتان است در مسيرى خرج مى‌شود، ببينيد سعى و تلاش شما در كدام مسير، به كدام سمت، و داراى كدام نتيجه است؟ نكند تمام سرمايه‌ها و استعدادهاى خود را به بهاى اندكى‌