تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٣ - تفسير ما به تو خير فراوان داديم

اين در برابر اعمال مشركان است كه براى بتها سجده و قربانى مى‌كردند، در حالى كه نعمتهاى خود را از خدا مى‌دانستند! و به هر حال تعبير" لربك" دليل روشنى است بر مساله لزوم قصد قربت در عبادات.

بسيارى از مفسران معتقدند كه منظور نماز روز عيد قربان، و قربانى كردن در همان روز است، ولى ظاهرا مفهوم آيه مفهوم عام و گسترده‌اى است هر چند نماز و قربانى روز عيد يكى از مصداقهاى روشن آن است.

تعبير به" وَ انْحَرْ" از ماده" نحر" كه مخصوص كشتن شتر است، شايد به خاطر اين است كه در ميان قربانيها شتر از اهميت بيشترى برخوردار بود، و مسلمانان نخستين علاقه بسيار به آن داشتند، و قربانى كردن شتر بدون ايثار و گذشت ممكن نبود.

در اينجا دو تفسير ديگر براى آيه فوق ذكر شده است:

١- منظور از جمله" وَ انْحَرْ" رو به قبله ايستادن به هنگام نماز است، چرا كه ماده" نحر" به معنى گلوگاه مى‌باشد، سپس عرب آن را معنى" مقابله با هر چيز" استعمال كرده است، و لذا مى‌گويند" منازلنا تتناحر" يعنى:

" منزلهاى ما در مقابل يكديگر است".

٢- منظور بلند كردن دستها به هنگام تكبير و آوردن آن در مقابل گلوگاه و صورت است، در حديثى مى‌خوانيم:" هنگامى كه اين سوره نازل شد پيغمبر اكرم ص از جبرئيل سؤال فرمود: اين" نحيره" [١] اى كه پروردگارم مرا به آن مامور ساخته چيست؟

[١]" نحيره" به معنى آخرين روز ماه است، چرا كه در آن روز انسان به استقبال ماه نو مى‌رود، و بعضى آن را به معنى آخرين شب و روز ماه گرفته‌اند، بنا بر اين معنى روايت چنين مى‌شود" اين استقبال از ماه آينده كه خدا مرا به آن امر كرده چيست؟ و لذا جبرئيل گفت" نحيره" نيست.