ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٤٢ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل برخى آيات گذشته)

جاى گرفته بوديم، ناگهان سوره و المرسلات عرفا نازل گرديد، رسول خدا ٦ در همان حال آن را مى‌خواند و من از دهانش مى‌گرفتم هنوز دهان رسول خدا ٦ از خواندن اين سوره باز نايستاده بود كه ناگهان مارى بر آن جناب حمله كرد، رسول خدا ٦ فرمود: او را بكشيد، دويديم كه مار را بكشيم، ليكن دست ما به آن نرسيد و فرار كرد، رسول خدا ٦ فرمود من از شر شما حفظ شده‌ام، همانطور كه شما از شر اين مار حفظ شديد[١].

مؤلف: صاحب الدر المنثور اين روايت را به دو طريق ديگر نيز نقل كرده‌[٢].

و در تفسير قمى در ذيل جمله‌(وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً) گفته: اين آيات تابع يكديگر و مترتب بر همند[٣].

و در مجمع در ذيل همين آيه گفته: بعضى معتقدند كه مرسلات ملائكه‌اى هستند كه براى ابلاغ اوامر و نواهى خداى تعالى ارسال شده‌اند، (نقل از روايت هروى از ابن مسعود و نقل از ابى حمزه ثمالى يكى از اصحاب على ع از آن جناب)[٤].

و در تفسير قمى در ذيل جمله‌(فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ) گفته است: يعنى نور ستارگان از بين مى‌رود، و خود آنان فرو مى‌ريزند[٥].

و در همان كتاب در روايت ابى الجارود از امام ابى جعفر (ع) آمده كه در تفسير جمله مذكور، فرمود: طمس نجوم از بين رفتن روشنى آنها است، و در تفسير آيه (وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ‌) فرمود: يعنى آسمان منشق مى‌شود.(وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ) يعنى رسولان در اوقاتى مختلف مبعوث مى‌شوند[٦].

و در مجمع البيان است كه امام صادق (ع) در معناى جمله اقتت فرمود: يعنى در اوقات مختلف مبعوث شدند[٧].

و در تفسير قمى در ذيل جمله‌(لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ) فرموده: يعنى تاخير انداخته شده‌[٨].

[١] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٠٢.

[٢] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٠٢.

[٣] تفسير قمى، ج ٢، ص ٤٠٠.

[٤] مجمع البيان، ج ١٠، ص ٤١٥.

[٥] ( ٥ و ٦) تفسير قمى، ج ٢، ص ٤٠١.

[٦] ( ٥ و ٦) تفسير قمى، ج ٢، ص ٤٠١.

[٧] مجمع البيان، ج ١٠، ص ٤١٥.

[٨] تفسير قمى، ج ٢، ص ٤٠٠.