ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٢١ - بحث روايتى(روايتى در باره تخفيف تهجد شبانه، قرائت قرآن، تجارت، قرض به خدا، و )

فرمود: حد اقل صد آيه است‌[١].

و در همان كتاب است كه ابن مردويه از عبد اللَّه بن مسعود روايت كرده كه گفت:

رسول خدا ٦ فرمود: هيچ كاسبى نيست كه طعامى را از جايى به سوى شهرى از شهرهاى مسلمين وارد كند، و آن كالا را به نرخ روز در آن شهر به فروش برساند، مگر آنكه نزد خدا منزلت شهيد را دارد، آن گاه رسول خدا ٦ اين آيه را تلاوت كردند:(وَ آخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ آخَرُونَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ)[٢].

و در تفسير قمى به سند خود از زرعه از سماعه روايت كرده كه گفت: من از آن جناب (ظاهرا امام صادق ع است) از جمله‌(وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً) پرسيدم، فرمود: منظور غير زكات است‌[٣].

و در خصال از امير المؤمنين (ع) آمده كه در حديث اربعة مائة فرمود: بسيار استغفار كنيد تا رزق را جلب كرده باشيد، و تا مى‌توانيد امروز عمل خير انجام دهيد تا فردا آن را بيابيد[٤].

مؤلف: ذيل اين حديث از جمله‌(وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً) استفاده شده‌

[١] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٢٨٠.

[٢] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٢٨٠.

[٣] تفسير قمى، ج ٢، ص ٣٩٣.

[٤] خصال صدوق، ج ٢، ص ٦١٥.