ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٦٣٦ - بحث روايتى(چند روايت در باره مفاد آيات گذشته از جمله سهل انگارى در باره نماز و مراد از منع ماعون )

احسانى است كه بكنى، و اثاث خانه‌اى است كه به عاريه بدهى، زكات هم يكى از مصاديق ماعون است‌[١].

مؤلف: در اين روايت ماعون به زكات هم تفسير شده، و اين تفسير از طرق اهل سنت نيز از على (ع) روايت شده، نظير روايتى كه در الدر المنثور به اين عبارت آمده:

ماعون زكات واجب است كه از آن مضايقه مى‌كنند، و به نماز خويش خودنمايى و ريا مى‌كنند، و مانع زكات خود مى‌شوند[٢].

و در الدر المنثور است كه ابن قانع از على بن ابى طالب روايت كرده كه گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم مى‌فرمود: مسلمان برادر مسلمان است، وقتى با او بر خورد مى‌كند، سلامش مى‌گويد، و او سلام را به وجهى بهتر به وى بر مى‌گرداند، يعنى او بايد سلام كند و اين بايد عليك بگويد و بايد كه ماعون را از او دريغ ندارد. پرسيدم يا رسول اللَّه ماعون چيست؟ فرمود: از سنگ گرفته تا آهن و از آب گرفته تا هر چيز ديگر[٣].

مؤلف: رسول خدا در روايتى ديگر آهن را به ديگ‌هاى مسين و تبر آهنين، و سنگ را به ديگ‌هاى سنگى تفسير فرموده‌[٤].

[١] فروع كافى، ج ٣، ص ٤٩٩، ح ٩.

[٢] الدر المنثور، ج ٦، ص ٤٠١.

[٣] ( ٣ و ٤) الدر المنثور، ج ٦، ص ٤٠٠.

[٤] ( ٣ و ٤) الدر المنثور، ج ٦، ص ٤٠٠.