ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥٤٤ - بحث روايتى(چند روايت راجع به مراد از تين ، زيتون و البلد الامين )

دانسته‌اند، كلمه ما- چيزى كه را به معناى من- كسى كه گرفته‌اند، و نيز حكم را به معناى قضا گرفته، و در نتيجه آيه را چنين معنا كرده‌اند: وقتى مردم مختلف هستند، و لازمه اختلافشان اختلاف جزايشان در روز جزاست، پس كسى كه تكذيب جزا را روش خود كرده آيا خداى تعالى را اقضى القاضين نمى‌داند؟ آرى او بين تو و تكذيب‌گران به تو به روز جزا حكم خواهد كرد.

ولى خواننده عزيز توجه دارد كه صاحبان اين وجه بيهوده خود را به زحمت انداخته‌اند.

بحث روايتى [ (چند روايت راجع به مراد از تين ، زيتون و البلد الامين )]

در تفسير قمى در ذيل آيه‌(وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ وَ طُورِ سِينِينَ وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ) آمده كه:

منظور از تين ، مدينه، و از زيتون بيت المقدس، و از طور سينين كوفه، و از(هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ) مكه است‌[١].

مؤلف: اين معنا در بعضى از روايات از موسى بن جعفر (ع) از پدران بزرگوارش از رسول خدا ٦ نيز آمده، ولى خالى از اشكال نيست‌[٢].

و در بعضى ديگر آمده: تين و زيتون، حسن و حسين، و طور على، و بلد امين رسول خدا ٦ است. ولى اين روايات به هيچ وجه از باب تفسير نيست‌[٣].

و در الدر المنثور است كه ابن مردويه از جابر بن عبد اللَّه روايت كرده كه گفت:

خزيمة بن ثابت- البته اين غير آن خزيمه انصارى است- از رسول خدا ٦ از بلد امين پرسيد، فرمود: مكه است‌[٤].

[١] تفسير برهان، ج ٤، ص ٤٧٧ و نور الثقلين، ج ٥، ص ٦٠٦.

[٢] ( ٢ و ٣) تفسير برهان، ج ٤، ص ٤٧٧، ح ١ و ٤.

[٣] ( ٢ و ٣) تفسير برهان، ج ٤، ص ٤٧٧، ح ١ و ٤.

[٤] الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٦٦.