يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧٧ - ١٧٩- هدف از (تقيّه) چيست؟

سپس از او سؤال كرد آيا گواهى مى‌دهى كه من رسول خدايم؟ حبيب از طريق سخريه گفت من گفتار تو را نمى‌شنوم! مسيلمه و پيروانش بدن او را قطعه‌قطعه كردند و او همچون كوه استوار ماند [١].

و از اين گونه صحنه‌هاى تكان‌دهنده در تاريخ اسلام مخصوصاً در حالات مسلمانان نخستين و ياران ائمه اهل بيت عليهما السلام فراوان است.

به همين دليل محققان گفته‌اند كه در اين گونه موارد، شكستن سدّ تقيه و عدم تسليم در برابر دشمن جايز است، هر چند به قيمت جان انسان تمام شود چرا كه هدف برپا داشتن پرچم توحيد و اعلاى كلمه اسلام است، مخصوصاً در آغاز دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله اين امر اهميت خاصى داشته است.

با اين حال شك نيست كه تقيه در اين گونه موارد نيز جائز است، و در موارد پائين‌تر از آن واجب، و بر خلاف آنچه افراد ناآگاه مى‌پندارند تقيه (البته در موارد خاص خود نه در همه جا) نه نشانه ضعف است، و نه ترس از انبوه دشمن و نه تسليم در برابر فشار، بلكه تقيه يك نوع تاكتيك حساب شده براى حفظ نيروهاى انسانى و هدر ندادن افراد مؤمن در راه موضوعات كوچك و كم اهميت محسوب مى‌شود.

در همه دنيا معمول است كه اقليتهاى مجاهد و مبارز، براى واژگون كردن اكثريت‌هاى خودكامه ستمگر و متجاوز، غالباً از روش‌ «استتار» استفاده مى‌كنند، جمعيت زيرزمينى تشكيل مى‌دهند، برنامه‌هاى سرى دارند، و بسيار مى‌شود كه خود را به لباس ديگران در مى‌آورند، و حتى به هنگام دستگير شدن سخت مى‌كوشند كه واقع كار آنها مكتوم بماند، تا نيروهاى گروه خود را بيهوده از دست ندهند، و براى ادامه مبارزه ذخيره كنند.

هيچ عقلى اجازه نمى‌دهد كه در اين گونه شرائط، مجاهدانى كه در اقليت هستند، علناً و آشكارا خود را معرفى كنند و به آسانى از طرف دشمن شناسائى و نابود گردند.

[١]- تفسير فى ظلال جلد ٥ صفحه ٢٨٤.